Kort Nieuws

Ontsnapt! Soort van…

Foto: Johanna Kok (BB-Facebook)

Ze zijn misschien oud, maar ze halen nog steeds apenstreken uit: de ringstaartmaki’s in de Grote Vijver. In 2010 kwam een tiental lemuren uit Apenheul naar Rotterdam om daar hun oude dag te slijten. Ringstaartmaki’s besteden een groot deel van de dag aan onderlinge verhoudingen – niet geheel ongelijk aan mensen volgens sommigen – dus zo nu en dan kan het nogal botsen tussen twee dieren. Dat bleek eind vorig jaar het geval toen de verzorgers opeens een dier minder telden. Met een bootje gingen ze de vijver op, op zoek naar hun verstekeling. Uiteindelijk werd ze gevonden onder een graspol aan de oever. De hereniging was echter geen hartelijke: de drie dominante oudjes hadden het voorzien op haar en wisten ook de rest van de groep op te hitsen. De drenkeling bleek ook nog eens een flinke wond onder haar oksel te hebben. Binnen is ze daarvoor behandeld en stapsgewijs weer bij haar soortgenoten gezet, wat dusver een succes lijkt.

Uitzwaaien

Foto: Josien de Vries (BB-Facebook)

Kleine Blijdorpers worden groot, zo ook bongo Kai. Alweer meer dan twee jaar geleden werd een tamelijk vergeten stukje Diergaarde verblijd met zijn geboorte. Werkelijk verblijd, want voortplanting bij deze bosantilope, ook wel ’s werelds mooiste antilope genoemd, is zeker geen garantie. In oktober vorig jaar is hij verhuisd naar het Deense Givskud Zoo. Het Vriendennieuws laat weten dat in die periode eveneens een mannelijk kuifhertje en een moeraswallaby zijn vertrokken naar de oosterburen, drie dames koeneusroggen en een maraboe naar Frankrijk zijn verhuisd en een François’ langoer-man verkast is naar Pairi Daiza.

”Nalatenschap”

Foto: Karin Seltenrijch (BB-Facebook)

Ongetwijfeld heb je haar eens wel zien zitten: het opmerkelijke dier dat de neushoornleguaan wordt genoemd. Ze verblijft in het stukje Antillen van het Oceanium, tegenover de mangrovebak. Het verblijf doet overigens eerder aan als een woestijngebied, maar dat moet het ook zijn: in het wild zijn ze te vinden in droge regio’s van het eiland Hispaniola (verdeeld tussen Haïti en de Dominicaanse Republiek), waar ze steeds zeldzamer worden. Al enige tijd heeft Blijdorp alleen een vrouwtje van deze soort, nadat haar partner ingeslapen werd. Het lijkt er nu op dat hij toch zal voortleven: het Vriendennieuws laat weten dat het vrouwtje mogelijk eieren draagt. Wordt (hopelijk) vervolgd!

Poedoe-Perikelen

Foto: Rob van Eijk (BB-Facebook)

De komende tijd wordt het een komen en gaan in het Zuid-Amerika continent, in het specifiek bij het stukje Andes: momenteel verblijft hier één Chileense poedoe. Deze zal binnenkort het park verlaten om ruimte te maken voor twee jonge broertjes. Eén van die mannetjes zal uiteindelijk doorreizen naar een ander park en het overgebleven mannetje krijgt dan gezelschap van een vrouwtje.

Oceanium-Update

Het Publiekslab en het nieuwe Natuurbehoudscentrum tonen enige overeenkomst: beide zalen van het Oceanium zijn, op de verblijven zelf na, niet gethematiseerd en vrijwilligers zijn er volop aanwezig om te vertellen over de dieren. Helaas zijn de deuren van het Publiekslab al sinds augustus vorig jaar gesloten. De verzorgers ontdekten toen een parasiet in het systeem en bij nadere inspectie bleek dat hij wijdverspreid door alle aquaria aanwezig was. Hoewel de schade onder de dieren naar verluidt beperkt is gebleven, moest het hele aquariumrek tegen de vlakte gegooid worden. Sindsdien is er op het oog weinig vooruitgang geboekt, maar bronnen melden dat de zaal in april weer open moet gaan. Dan nog een klein nieuwtje vanuit Platform Zeezicht. ”Is dat het platform bij de zeeleeuwen?” Nee, een bekende naam is het niet voor menig Blijdorp-bezoeker. Platform Zeezicht is het tussenstukje tussen de Amazone-aquaria en het pinguïnverblijf in het Oceanium. Leuk voor de jongere bezoekers is de nieuwe quiz die daar nu te doen is, waardoor ze spelenderwijs wat te weten komen over de gevolgen van zwerfafval en plastic op het leven in de zee.

Zonnebaden

Foto: Rob van Eijk (BB-Facebook)

”Is die echt?” Het is een veelgehoorde vraag in de Krokodillenrivier. Doodstil kunnen ze op hun stukje strand liggen, de drie gigantische Nijlkrokodillen van Blijdorp. Uiteraard spreekt vooral het dier dat normaliter neerstrijkt vlak voor de bezoekersruit tot de verbeelding. In de loop der jaren hebben de kroko’s ieder hun favoriete plekjes op de kade verworven, maar door daar dag in, dag uit te liggen hebben ze flinke kuilen gecreëerd. Om ze wat beter zichtbaar te maken, moest er het een en ander opgehoogd worden, maar dat betekent dat ze toch echt even van hun plekjes zouden moeten wijken. Het had flink wat voeten in de aarde om een van de strandjes te ontruimen, maar tegen een schadevergoeding bestaande uit een lekkere snack zei de groep natuurlijk geen nee.

Komodo-Commotie

Foto: Anja Theunissen (BB-Facebook)

In 2012 bliezen de Vrienden van Blijdorp het Aziëhuis, tot dan toe een stallencomplex, nieuw leven in. Sindsdien is het gebouw constant in ontwikkeling geweest: soorten kwamen en gingen. Zo zijn er tegenwoordig vleesetende planten te zien waar aanvankelijk schuttersvissen zaten, hebben de krokodilstaarhagedissen plaats gemaakt voor wandelende bladeren, is er een nachtverblijf gerealiseerd voor slanke lori’s en is een reptielenterrarium vervangen door een verblijf voor toepaja’s. Terwijl her en der dus ‘kinderziekten’ verholpen werden, bleef er één hekelpunt over: het verblijf van de Komodovaranen. Het was het klapstuk van het Aziëhuis, maar eigenlijk werkte het niet goed voor de dieren. Vandaar dat Blijdorp binnenkort een nieuw onderkomen gaat realiseren bij het Oceanium, als onderdeel van Eiland-Hoppen. Het lijkt er nu op dat we ze tot die tijd niet meer gaan zien: het verblijf staat leeg en ook het soortbordje is weggehaald. Dat betekent niet dat ze niet meer in Rotterdam aanwezig zijn: al langere tijd verbleef het mannetje in het oude verblijf in de Rivièrahal en zo nu en dan zou ging hij naar de Maleise Bosrand om het vrouwtje te dekken. Of het vrouwtje nu permanent is ingetrokken bij de man, is niet bekend. Een tijdje terug werd immers al bekend dat Blijdorp binnenkort van vrouwtje zou wisselen, dus mogelijk is ze naar een andere dierentuin en doet een toekomstige Komodo-dame gewoon haar intrede in het Aziëhuis.

Kattenkwaad

Foto: Rob van Eijk (BB-Facebook)

Nu iedereen zich vergaapt aan de leeuwenwelpjes (die je dankzij DIT filmpje van Blijdorp nu ook uit elkaar kan houden), zou je bijna vergeten hoe het met de andere grote katachtigen in het park gesteld is. Voor de Sumatraanse tijgers geldt nog steeds een fokverbod. In principe zouden Emas en Alia een goed koppeltje zijn, maar de Europese dierentuinen zitten simpelweg vol. Alia heeft inmiddels een implantaat gekregen waardoor ze zo nu en dan wel op bezoek kunnen gaan bij elkaar en zo zichzelf kunnen bezighouden. Ook van de Amoerpanters hoeven we niet veel te verwachten de komende tijd. Zo zeldzaam dat ze zijn, momenteel zijn weinig dierentuinen op zoek naar nieuwe aanwas. Daarnaast mogen Cema en Vatne ook niet meer met elkaar fokken, want toen er in 2016 een paar welpjes dood ter wereld kwamen, was een hiervan zwart. Blijkbaar hebben Cema en Vatne allebei het recessieve gen voor de zwarte vachtkleur, maar zwarte Amoerpanters zijn niet bepaald bevorderlijk voor het fokprogramma: vaak worden ze verstoten door de ouderdieren. Momenteel hoopt de Diergaarde dat de stamboekhouder een vervanger kan regelen voor Cema.

Foto: Johanna Kok (BB-Facebook). Soms kunnen de herenigingen tussen Alia en Emas er heftig aan toegaan… (archieffoto)

Nieuwjaarslezing 2019

Foto: Vrienden van Blijdorp (Facebook)

Met meer dan 1,4 miljoen bezoekers was 2018 een mooi jaar voor Blijdorp. De oplevering van het geladaverblijf was een mijlpaal, maar ook het makiverblijf luidde een nieuwe fase in voor de verbouwing van het Oceanium. En 2019 belooft evenveel mooie momenten, als niet meer. Op de jaarlijkse Nieuwjaarslezing van de Vrienden van Blijdorp had directeur Erik Zevenbergen meer dan genoeg om te vertellen.

Te beginnen met de lopende projecten. Nadat in 2018 al een mooi doorloopverblijf voor ringstaartmaki’s uit de grond werd gestampt, zijn de verwachtingen hoog gespannen voor de rest van het project Eilandhoppen. Wel zullen we nog even geduld moeten hebben, want het zou heel goed kunnen dat de werkzaamheden flink wat tijd in beslag gaan nemen. In grote lijnen blijft de opzet van deze nieuwe aanbouw van het Oceanium ongewijzigd, maar aan de nieuwe plattegronden en conceptafbeeldingen is te zien dat de exacte invulling beetje bij beetje duidelijk wordt. Wanneer je het makiverblijf, een nabootsing van de dorre zuidkust van Madagaskar, verruilt voor de tropische sferen van de kas waan je je in een regenwoud. Op diverse plekken in de hal, die ruim zes meter hoog wordt, maak je kennis met de excentrieke eilandbewoners. In het oog zal gelijk het verblijf voor de boky-boky’s springen, een immer actieve mangoestensoort. Ook worden er verblijven ingericht voor Madagaskarleguanen, de felrood gekleurde Madagaskarwevervogels en de uiterst zeldzame ploegschaarschildpadden. Daarnaast is het de bedoeling dat het flora-aspect van de natuur hier nadrukkelijk naar voren komt, met onder andere de waterbanaan als bijzondere verschijning.

Via het ‘Komodo Ranger Station’, een educatieve tussenruimte, kom je in de rest van de nieuwe kas. In deze ruimte ga je op expeditie langs de Komodovaranen en Galapagosreuzenschildpadden, beide reusachtige reptielensoorten, van elkaar visueel gescheiden door een flinke hoeveelheid beplanting. In het segment van de Komodovaranen loopt het pad langs de muur van de ruimte, met de varanen in de binnenbocht. Vergelijkbaar met de Krokodillenrivier kijk je hier van bovenaf het verblijf in, dat ongeveer één of twee meter lager dan het pad ligt. De opzet van het verblijf is in vele opzichten eigenlijk het beste van twee werelden, vergeleken met de huidige verblijven in het Aziëhuis en de Rivièrahal. In tegenstelling tot het Aziëhuis wordt er uitgegaan van een doorgaans gescheiden bestaan van het mannetje en vrouwtje, met alleen contact tussen de dieren wanneer het vrouwtje vruchtbaar is. Tevens wordt het verblijf ingericht zodat er weer lekker gegraven kan worden zoals dit het geval was in de Rivièrahal, met een gronddiepte variërend van 50 tot 75 centimeter. Ook komt er weer een waterpartij voor de dieren om in de zwemmen, een van de grote verbeteringen in het Aziëhuis. Daarnaast wordt het verblijf uitgerust met sproei-installaties en UV-lampen.

Via een educatief hutje kom je bij de reuzenschildpadden. Dit gedeelte is het minst nauwkeurig uitgewerkt van de drie zones. Wel is het goed duidelijk geworden dat er veel wordt ingegaan op de geologie van de archipel, gevormd door water en vuur. Er komt een stuk met zeewater, omgeven door gestolde lava en meer van dit soort rotsblokken liggen verspreid door het perk. Leuk voor het publiek, maar ook nuttig voor de dieren: in gevangenschap kampen schildpadden vaak met pootproblemen omdat ze te weinig bewegen en het is bewezen dat enig reliëf goed is voor de ontwikkeling van dat soort spieren. Het pad loopt dwars door het perk heen met halverwege een brug waar de schildpadden onderdoor kunnen.

Het is wellicht minder interessant voor het publiek, maar voor de verzorgers moet Eilandhoppen een vooruitgang in werkomstandigheden bieden. De verzorgersruimte loopt onder het bezoekerspad en zo hoeven ze zich op drukke dagen niet door de menigtes heen te worstelen. Onder de Galapagos-hut is er ruimte om de dieren te scheiden van elkaar. Op drukke dagen kan de Diergaarde een ander pad openstellen, een zogenaamde bypass, waarmee men vanaf het Komodo Ranger Station gelijk naar de ingang van het Natuurbehoudscentrum gaat. Opmerkelijk is dat op de plattegronden een verblijfje voor Filipijnse zeilhagedissen is ingetekend bij de bypass, want volgens andere plannen zou deze soort, vroeger te zien in het Aziëhuis, al een onderkomen krijgen in het Natuurbehoudscentrum.

Aan de andere kant van de Diergaarde, bij de Oude Ingang, sleept zich al jaren een bouwproject voort: de aanpassingen aan het Flamingo-Strand. Door een nieuwe wet mogen vogels niet meer geleewiekt worden: de permanente ingreep waardoor vogels niet meer kunnen vliegen. Grootschalig kortwieken van de flamingo’s is niet haalbaar, dus is het onvermijdelijk dat er een volière moet worden gemaakt over het bestaande flamingoverblijf. Meteen stuitte dit plan echter op veel weerstand vanwege de strenge regels die gelden voor dit stukje Diergaarde, met oog op Van Ravensteyns monumentale ontwerpen. Maar, er zit schot in de zaak! Inmiddels heeft Blijdorp een architect in arm genomen die zich specialiseert in dit soort zaken en er is nu een ontwerp dat hopelijk zonder veel ophef uitgevoerd kan worden. Het wordt een ronde volière, waar de bezoeker naar binnen kan en vanaf een vlonder de dieren kan bewonderen. Er wordt gestreefd om de nieuwe volière dit najaar op te leveren.

Bij de Nieuwjaarslezing werd echter niet alleen gekeken naar wat voor plannen dit jaar verwezenlijkt kunnen worden. Erik Zevenbergen ging ook in op de financiële situatie van het park. De exploitatie van de dierentuin is voldoende om de bedrijfsvoering mee rond te krijgen, maar het budget staat weinig toe op het gebied van grote bouwprojecten. Daarom wil de Diergaarde zich wenden tot externe partijen, zoals de directeur ook al liet weten bij zijn interview met Blijdorper Bende vorig jaar. Cruciaal voor het verwerven van dit soort fondsen is dat Blijdorp voorbeelden kan laten zien van wat ze willen bewerkstelligen. De combinatie van al dit soort plannen, ideeën en dromen vormt samen het Masterplan 2030: de leidraad voor toekomstige projecten in de Diergaarde. Erik Zevenbergen vertoonde alvast een aantal van deze concepten op de Nieuwjaarslezing. Vergeet niet dat al deze ideeën zich in een zeer vroeg stadium van ontwikkeling bevinden en het zeker jaren zal duren voordat de eerste van deze klussen, hoogstwaarschijnlijk tegen die tijd flink afwijkend van de huidige ontwerpen, ook daadwerkelijk uitgevoerd zullen worden.

In de nieuwe toekomstplannen wordt gekeken naar het combineren van de vijf rijksmonumenten die nog gerestaureerd moeten worden (Rivièrahal, Takinrots, Grote Vijver, Bongostal en Bosrendierenstal) met vooruitstrevend dierenwelzijn. Een mooi voorbeeld hiervan zijn de plannen voor de Takinrots. Het is een vrij simpel concept: de rots wordt in ere hersteld en gaat onderdak bieden aan de rode panda’s en kuifhertjes. Het Europese fokprogramma’s van beide soorten staat onder beheer van de Diergaarde en daarom vindt Blijdorp het belangrijk om toonaangevend te zijn met de huisvesting van deze dieren. Er wordt gekeken naar de mogelijkheden om de flinke lap grond achter de rots ook op te nemen in het verblijf.

Eveneens vrij eenvoudig zijn de plannen die gemaakt zijn voor de Victoria Serre, het deel van de Rivièrahal dat het dringendst toe is aan onderhoud. Blijdorp dient zich hier te houden aan de bestaande paden en architectuur. Het is de bedoeling dat de Tropenvleugel, net als nu, onderdak gaat bieden aan zeldzame tropische vogels. Er gaat veel aandacht besteed worden aan voorlichting en fokprogramma’s, het wordt wel omschreven als ‘ontmoetingsplek’ voor mens en dier. De bouwwerkzaamheden zullen zich dus hoofdzakelijk focussen op puur restaureren.

De Grote Vijver wordt omschreven als ‘blank canvas’. De diverse geschiedenis van het complex betekent dat er best veel mogelijk is met de restauratie. Er zijn hele uiteenlopende ideeën over het gebruik van het hoofdeiland en de kleinere omringende eilanden. Ook wordt er gekeken naar de toekomst van tijgers in Blijdorp: de huisvestingseisen voor deze katachtigen is sterk veranderd sinds de oplevering van de Tijgerkreek en het wordt steeds moeilijker om hieraan te voldoen. Mogelijk wordt het verblijf omgebouwd tot perken voor andere soorten, zo werden er tapirs en nevelpanters genoemd als mogelijkheden. In andere versies wordt het gebruikt als horecapunt en in weer andere versies wordt het eiland in de Grote Vijver een terras en worden de omringende eilandjes gebruikt als waterspeeltuin. Kortom: de toekomst van de Grote Vijver staat geenszins vast.

Écht spraakmakend wordt het overigens pas bij de dromen die Blijdorp heeft voor het olifantenverblijf. Taman Indah was eens het toonbeeld van dierenwelzijn en de Diergaarde wil dat het dat weer wordt. Het buitenverblijf moet groeien: het bongoverblijf, het kamelenverblijf en het gehele Aziatisch Moeras worden allemaal opgenomen in het verblijf. Het resultaat is een reusachtig perk, dat de olifanten toestaat om op natuurlijke wijze ‘rond te trekken’. De Vleermuizengrot krijgt een nieuwe bestemming als binnenverblijf voor de mannelijke olifant (of mogelijk meerdere bullen, de nieuwe afmetingen zouden dat toestaan). De oude ‘papegaaienlaan’ zou ook kunnen terugkeren in de vorm van het ‘olifantenduct’ dat al vaker besproken is in het verleden. De bongostal kan, vergelijkbaar met de Toko Tjitjak, worden omgetoverd tot een horecapunt met uitzicht op het olifantenverblijf. Hoewel het misschien klinkt alsof deze plannen gepaard gaan met het verdwijnen met veel diersoorten, valt dit best mee nu het Aziatische Moeras steeds meer leegloopt. Er wordt nog gekeken naar mogelijkheden om ook andere dieren met de olifanten samen te laten leven.

Al dit toekomstdromen werd afgesloten met de opening van de Vriendenbazaar. Een aantal van de vrijwilligers lieten een zeil met daarop een foto van de oude Vriendenwinkel zakken en onthulden zo het nieuwe gebouw, dat thematisch aansluit op de rest van het Keuzeplein en de poort naar het Azië-gedeelte. Het nieuwe pand is een hele verbetering: in plaats van in weer en wind buiten te staan en onder een afdakje naar wat knuffeldieren te kijken, kan je nu naar binnen en daar rustig rondkijken. Dit maakt het hopelijk niet alleen wat aantrekkelijker om er iets te kopen, maar betekent ook dat de vrijwilligers er beter kunnen vertellen wat de Vrienden van Blijdorp allemaal betekenen voor de Diergaarde. Hopelijk wordt het goed zaken doen: des te sneller kunnen alle mooie plannen die hierboven genoemd zijn werkelijkheid worden.

Foto: Vrienden van Blijdorp

Kort Nieuws

In blijde verwachting

Foto: Saskia Bokkers (BB-Facebook). Naima in 2014.

De zwangerschap is al langer bekend, maar zwarte neushoorn Naima staat nu echt op springen: begin volgend jaar zal ze als het goed bevallen van een klein puntlipje. Met deze unieke geboorte in het vooruitzicht, pas twee keer eerder gebeurd in Nederland, heeft Diergaarde Blijdorp webcams opgehangen in haar binnenverblijf. Zo kunnen we online even bij Naima buurten – tenminste, als ze binnenstaat. Klik HIER om gelijk even op bezoek te gaan!

Olifantenpuber

Kleine bul Sunay, geboren in 2015, begint zich steeds meer als een echte volwassen olifant te gedragen. Een oplettende fotograaf betrapte Sunay op heterdaad in een tevergeefse poging een van de jongere vrouwtjesolifanten te dekken. Dit soort paringsgedrag is natuurlijk niet wenselijk, vooral gezien de jonge Faya zijn oudere zus is. Of er al concrete plannen zijn om hem naar een andere dierentuin te verhuizen, is niet bekend.

Helaas

In de meest recente editie van het Vriendennieuws is bekend gemaakt dat, onze hoop ten spijt, er niet gefokt mag worden met de Amoerpanters. Cema en Vatne mochten de afgelopen tijd regelmatig bij elkaar en hun haat-liefderelatie eindigde zelfs in wat paringen. De stamboekhouder, die gaat over het fokprogramma, heeft echter besloten dat Vatne niet zwanger mag worden, dus er is een implantaat geplaatst om dat te voorkomen. Hun samenzijn dient momenteel enkel ter verrijking. De precieze reden voor dit besluit is niet bekend, maar Vatne heeft een niet al te beste reputatie als moeder. Al haar zwangerschappen zijn uiteindelijk geëindigd met de dood van het kroost, haar miskraam in Blijdorp vorig jaar was geen uitzondering. Dat terwijl nageslacht juist zo hard nodig is voor deze kritiek bedreigde diersoort. Hetzelfde besluit geldt overigens ook voor de Sumatraanse tijgers Emas en Alia, maar dat was al langer bekend.

Cadeautje!

Foto: Joanne Siepman-van Koeveringe (Diergaarde Blijdorp fans)

In het wasberenverblijf is een nieuw huisje neergezet. Het is een miniatuurhutje, compleet met schoorsteen en bloempotjes. Met het golfplaten dak en de ruwe afwerking sluit het thematisch gezien perfect aan op de blokhut die al sinds de opening van het verblijf in 2011 aanwezig is. Een leuk Sinterklaasgeschenk voor de groep dieren die toentertijd uit de opvang van Stichting AAP zijn gehaald door de Rotterdamse dierentuin.

Buiten Blijdorp: hoe gaat het nu met…

… Takin Benny! In 2012 verhuisde hij van Rotterdam naar het Poolse Warschau, de enige herinnering aan hem is de tegenwoordig uitgestorven Takinrots; zijn oude verblijf is al jaren letterlijk aan het afbrokkelen. Tegenwoordig is hij gelukkig weer helemaal in zijn element in Polen! Warszawskie Zoo was verheugd om het publiek kennis te laten maken met deze bizarre diersoort, die nog nergens anders in het land te zien was – en met succes! Het schijnt dat ‘Benek’, zoals hij liefkozend wordt genoemd, tegenwoordig een echte publiekslieveling is. Op de website van de dierentuin is dan ook een hele pagina speciaal toegewijd aan hem, waar tevens wordt vermeldt dat de dierentuin druk op zoek is naar een partner voor hem… Hoe dan ook, een attent Blijdorper Bendelid wees op ons een foto waarop te zien is dat hij het als een echte Himalayabewoner helemaal naar zijn zin heeft in het winterweer. Het ga je goed, Benny!

Foto: Warszawskie ZOO. Takin Benny (ofwel ‘Benek’) in Warschau.

Kort Nieuws

Foto: Tiny Rog (BB-Facebook)

Stoeipoezen

De Amoerpanters hebben de vlinders in hun buik. Een aantal  foto’s, genomen door bezoekers, laten zien dat Cema en Vatne weer lopen te rollebollen samen. In 2016 waren verzorgers in extase, toen bleek dat Vatne drachtig was! Helaas kwamen de welpen dood ter wereld, een drama voor het internationale fokprogramma. Met nog maar zo’n 40 exemplaren (een enigszins optimistische schatting) die over de Oost-Aziatische wouden heersen en nog geen 30 (relatief) raszuivere dieren in Europese dierentuinen behoort de Amoerpanter tot de meest zeldzame katachtigen. Alweer bijna 15 jaar geleden wist Blijdorp via kunstmatige inseminatie vrouwtje Nouschka zwanger te krijgen, maar het is überhaupt niet duidelijk of er ooit jongen zijn geboren – zo ja, is het niet goed met ze afgelopen. Het is inmiddels wel duidelijk dat Rotterdam niet het Parijs van de luipaarden is, maar de verzorgers houden hoop! In de Tijgerkreek mogen ook de twee Sumatraanse tijgers bij elkaar. Wie weet wat er gaat gebeuren…

Werk aan de winkel

Combineer een monumentaal hek met een aangeschoten automobilist: meestal geen goede combinatie. Geen wonder dat de schade groot is aan het onderdeel van de oude ingang dat in de vuurlinie van een auto-ongeval in juni stond. Veel ornamenten, in 2009 zo nauwkeurig in oude glorie hersteld, zijn afgebroken en bepaalde onderdelen zijn niet eens meer verkrijgbaar: eigenlijk wordt het bijna een heel nieuw hek. Hoeveel geld het monnikenwerk gaat kosten, wil smederij Van der Vegt niet kwijt. Wel is duidelijk dat de ingang op zijn vroegst in december hersteld zal zijn.

Arm in arm

De gemeente Rotterdam zette er tussen 2010 en 2015 het mes flink in: de subsidie voor Diergaarde Blijdorp werd afgebouwd van 4,8 miljoen euro tot 800.000 euro. Gevolg: veel medewerkers moesten het veld ruimen en de Vrienden van Blijdorp gingen de straten op om te vechten voor het voortbestaan van Diergaarde Blijdorp. Het is dan ook begrijpelijk dat de dierentuin wel sympathie heeft voor de stakende basisschoolleerkrachten. Met een humoristische toon kondigde Blijdorp gaf ook een speciale korting op 5 oktober: een pannenkoek met frisdrank in de Terraszaal voor €7,50 – voor het geval dat mensen de extra vrije dag besloten de besteden in de dierentuin.

Dierendag

In het kader van Werelddierendag op 4 oktober trad Joris Lutz op in de Rivièrahal, bij de speeltuin Biotopia. Tijdens twee voorstelling zong hij liedjes uit zijn kinderboek ‘Fred in de Haven’, waaronder natuurlijk het enige echter Blijdorp-lied. Een leuke toevoeging aan een dag die toch al extra speciaal is in de Diergaarde…

Foto: Jeroen Brinks (BB-Facebook). Een beetje ruig weliswaar, maar ach…

Kort Nieuws

  • Foto: Rob Doolaard (BB-Facebook)

    Hoera! In de vroege ochtenduurtjes van 10 augustus is een klein langnekje geboren in het Savannehuis ‘de Ui’. Het ventje, Kayin geheten (een Afrikaanse naam met de betekenis ‘lang verwacht kind’), heeft al gedronken bij zijn moeder Kimberley en stapt, nog enigszins wankel, al door zijn verblijf. De vader is Banio. De giraffekudde van Blijdorp behoort tot de grootste in Europa en telt met de komst van het jongste telg 11 leden. De vrouwtjes van de kudde, met uitzondering van Kimberley, krijgen voorlopig anticonceptie om te voorkomen dat er teveel Rotterdams bloed in de genenpoel komt. Vorig jaar beviel Kimberley voor het eerst, maar toen gaf ze niet genoeg melk en stierf het kalf. Nu gaat het dus gelukkig een stuk beter! Voorlopig blijft het tweetal nog op stal staan. Daar zijn ze overigens wel zichtbaar voor het publiek en kunnen ze, gescheiden door een hek, communiceren met hun soortgenoten.

  • Een ingrijpende verandering: het paartje Stellers zeearenden is terug verhuisd van de Moerasvolière naar de volière in de Arctica-biotoop. In 2014 werd manlief verhuisd naar het Aziatisch Moeras, omdat het vrouwtje hem alle hoeken van de volière liet zien. Later werden ze daar herenigd en hebben ze daar ruim drie jaar doorgebracht. Het ging steeds beter tussen de twee: het leek er laatst zelfs heel even op dat ze een gezinnetje gingen stichten… Nu mogen ze dus eindelijk terug naar de vele malen ruimere volière bij de ijsberen. Dit houdt ook in dat het verblijf langs het Moeras eindelijk weer toegankelijk is voor het publiek: het was ontworpen als doorloopvolière, maar als er roofvogels met een spanwijdte van bijna drie meter leven, is dat natuurlijk een slecht idee. De nieuwe inwoners zijn enkele kwaks, een Aziatische reigersoort. Vermoedelijk zijn het de jongen die dit jaar in de Grote Vliegkooi uit het ei kropen.
  • Inmiddels is de dierenarts bij het kroost van servals Titus en Jina geweest: de kitten is een mannetje, Mosi genaamd. De naam betekent ‘eerstgeborene’, want het is het eerste jong van dit koppeltje. Net zoals de kleine manoel Loesje en het kuifhertje Michel trekt het speelse kleintje veel bekijks. Inmiddels komt hij dagelijks tevoorschijn en oefent al om te jagen: zijn speelse sprongen zullen geleidelijk veranderen in een dodelijke jachttechniek. In de wildernis besluipen deze kleine katachtigen een prooi en verrassen ze dan van bovenaf met hun grote sprongen.
  • Het verblijf van de noordelijke slanke lori’s in het Aziëhuis is opgeleverd! Het is gesitueerd bij de uitgang van het in 2012 vernieuwde complex, waar tot voor kort Balabac kantjils samenleefden met buulbuuls. De twee ruiten van het verblijf zijn afgeplakt, met uitzondering van in totaal zes ‘kijk-gaten’. Slanke lori’s zijn nachtactieve primaten en het verblijf is dan ook erg duister. Het is niet duidelijk hoeveel lori’s momenteel het verblijf bewonen, al weten we dat eerder dit jaar een vrouwtje is overgekomen uit Frankfurt. Hoewel we niet met zekerheid kunnen zeggen waar de kantjils nu verblijven, is het aannemelijk dat ze in het cilinderverblijf in Taman Indah ondergebracht worden.
  • Zwarte kuifmakaak Puzzle is overleden. Hij was bekend bij vele trouwe bezoekers, doordat hij tegen ieders verwachting in in 2014 vader werd! Eigenlijk namen de verzorgers aan dat hij onvruchtbaar was omdat hij al jaren zonder succes bij de vrouwtjes zat. Inmiddels staan er nog heel wat andere geboortes op zijn naam, zo kwam er eind 2016 nog een klein makaakje ter wereld in het Aziatisch Moeras.
  • Love is in the air bij de grote katachtigen: de Sumatraanse tijgers mochten bij elkaar en ook bij de Amoerpanters worden weer pogingen gewaagd om te fokken. Tijgervrouw Alia bracht in 2010 nog de tweeling Gio en Vanni groot, maar heeft nog geen jongen van haar nieuwe partner Emas gehad. Vorig jaar had men goede hoop dat we toen kleine Amoerpantertjes mochten gaan verwelkomen, maar tot ieders verdriet kwamen de welpjes dood ter wereld. Vooralsnog zijn er geen paringen gemeld en jagen Vatne en Cema elkaar door het verblijf, dat terwijl juist deze diersoort op het randje van de afgrond balanceert. Door stroperij is de populatie in het Amoergebied geslonken tot een miezerige 65 individuen en het aantal (redelijk) raszuivere exemplaren in Europese dierentuinen ligt rond de 30.
  • Nieuw in Amazonica: Peruaanse wandelende takken (Peruphasma schultei). Ze zijn te vinden in een terrarium in het ‘dorpje’ El Bosque Nuevo, waar in het verleden een Ecuadoraanse roodvoetspin te zien was. Hoewel zij tot aan haar dood in haar eentje gehuisvest werd, wist zij op wonderbaarlijke wijze kleine vogelspinnetjes voort te brengen. Haar nageslacht is nog altijd te bewonderen, maar haar terrarium – dat kort na haar dood ingenomen werd door een aantal rupsen – is nu dus het heenkomen geworden van wandelende takken die eenmaal volgroeid een lengte van circa 5 centimeter kunnen bereiken. Het is een speciale soort, die hun Engelse titel ‘Black Beauty‘ dankt aan hun pikzwarte lichaam. Hun gele ogen en rode mond staan daar in schril contrast mee, net zoals de vuurrode vleugeltjes. Ze kunnen echter niet vliegen en de vleugels worden dan ook als rudimentair beschouwd. Niet weg van kleine kruipertjes? Geen zorgen, ze zitten veilig achter glas.
  • Totdat de schade aan de Oude Ingang, die ontstaan is door een auto-ongeval begin juni, hersteld is, wordt het getroffen deel verborgen door een bord met kiekjes uit vervlogen tijden. De schade aan het rijksmonument leek eerst een flinke domper op de feestvreugde van het 160-jarige jubileum van Diergaarde Blijdorp, maar krijgt nu dus alsnog een mooi historisch tintje.

Foto: Johanna Kok (BB-Facebook). Mosi gaat graag op ontdekkingstocht, maar moeders is daar geen fan van!