Kort Nieuws

Ontsnapt! Soort van…

Foto: Johanna Kok (BB-Facebook)

Ze zijn misschien oud, maar ze halen nog steeds apenstreken uit: de ringstaartmaki’s in de Grote Vijver. In 2010 kwam een tiental lemuren uit Apenheul naar Rotterdam om daar hun oude dag te slijten. Ringstaartmaki’s besteden een groot deel van de dag aan onderlinge verhoudingen – niet geheel ongelijk aan mensen volgens sommigen – dus zo nu en dan kan het nogal botsen tussen twee dieren. Dat bleek eind vorig jaar het geval toen de verzorgers opeens een dier minder telden. Met een bootje gingen ze de vijver op, op zoek naar hun verstekeling. Uiteindelijk werd ze gevonden onder een graspol aan de oever. De hereniging was echter geen hartelijke: de drie dominante oudjes hadden het voorzien op haar en wisten ook de rest van de groep op te hitsen. De drenkeling bleek ook nog eens een flinke wond onder haar oksel te hebben. Binnen is ze daarvoor behandeld en stapsgewijs weer bij haar soortgenoten gezet, wat dusver een succes lijkt.

Uitzwaaien

Foto: Josien de Vries (BB-Facebook)

Kleine Blijdorpers worden groot, zo ook bongo Kai. Alweer meer dan twee jaar geleden werd een tamelijk vergeten stukje Diergaarde verblijd met zijn geboorte. Werkelijk verblijd, want voortplanting bij deze bosantilope, ook wel ’s werelds mooiste antilope genoemd, is zeker geen garantie. In oktober vorig jaar is hij verhuisd naar het Deense Givskud Zoo. Het Vriendennieuws laat weten dat in die periode eveneens een mannelijk kuifhertje en een moeraswallaby zijn vertrokken naar de oosterburen, drie dames koeneusroggen en een maraboe naar Frankrijk zijn verhuisd en een François’ langoer-man verkast is naar Pairi Daiza.

”Nalatenschap”

Foto: Karin Seltenrijch (BB-Facebook)

Ongetwijfeld heb je haar eens wel zien zitten: het opmerkelijke dier dat de neushoornleguaan wordt genoemd. Ze verblijft in het stukje Antillen van het Oceanium, tegenover de mangrovebak. Het verblijf doet overigens eerder aan als een woestijngebied, maar dat moet het ook zijn: in het wild zijn ze te vinden in droge regio’s van het eiland Hispaniola (verdeeld tussen Haïti en de Dominicaanse Republiek), waar ze steeds zeldzamer worden. Al enige tijd heeft Blijdorp alleen een vrouwtje van deze soort, nadat haar partner ingeslapen werd. Het lijkt er nu op dat hij toch zal voortleven: het Vriendennieuws laat weten dat het vrouwtje mogelijk eieren draagt. Wordt (hopelijk) vervolgd!

Poedoe-Perikelen

Foto: Rob van Eijk (BB-Facebook)

De komende tijd wordt het een komen en gaan in het Zuid-Amerika continent, in het specifiek bij het stukje Andes: momenteel verblijft hier één Chileense poedoe. Deze zal binnenkort het park verlaten om ruimte te maken voor twee jonge broertjes. Eén van die mannetjes zal uiteindelijk doorreizen naar een ander park en het overgebleven mannetje krijgt dan gezelschap van een vrouwtje.

Oceanium-Update

Het Publiekslab en het nieuwe Natuurbehoudscentrum tonen enige overeenkomst: beide zalen van het Oceanium zijn, op de verblijven zelf na, niet gethematiseerd en vrijwilligers zijn er volop aanwezig om te vertellen over de dieren. Helaas zijn de deuren van het Publiekslab al sinds augustus vorig jaar gesloten. De verzorgers ontdekten toen een parasiet in het systeem en bij nadere inspectie bleek dat hij wijdverspreid door alle aquaria aanwezig was. Hoewel de schade onder de dieren naar verluidt beperkt is gebleven, moest het hele aquariumrek tegen de vlakte gegooid worden. Sindsdien is er op het oog weinig vooruitgang geboekt, maar bronnen melden dat de zaal in april weer open moet gaan. Dan nog een klein nieuwtje vanuit Platform Zeezicht. ”Is dat het platform bij de zeeleeuwen?” Nee, een bekende naam is het niet voor menig Blijdorp-bezoeker. Platform Zeezicht is het tussenstukje tussen de Amazone-aquaria en het pinguïnverblijf in het Oceanium. Leuk voor de jongere bezoekers is de nieuwe quiz die daar nu te doen is, waardoor ze spelenderwijs wat te weten komen over de gevolgen van zwerfafval en plastic op het leven in de zee.

Zonnebaden

Foto: Rob van Eijk (BB-Facebook)

”Is die echt?” Het is een veelgehoorde vraag in de Krokodillenrivier. Doodstil kunnen ze op hun stukje strand liggen, de drie gigantische Nijlkrokodillen van Blijdorp. Uiteraard spreekt vooral het dier dat normaliter neerstrijkt vlak voor de bezoekersruit tot de verbeelding. In de loop der jaren hebben de kroko’s ieder hun favoriete plekjes op de kade verworven, maar door daar dag in, dag uit te liggen hebben ze flinke kuilen gecreëerd. Om ze wat beter zichtbaar te maken, moest er het een en ander opgehoogd worden, maar dat betekent dat ze toch echt even van hun plekjes zouden moeten wijken. Het had flink wat voeten in de aarde om een van de strandjes te ontruimen, maar tegen een schadevergoeding bestaande uit een lekkere snack zei de groep natuurlijk geen nee.

Komodo-Commotie

Foto: Anja Theunissen (BB-Facebook)

In 2012 bliezen de Vrienden van Blijdorp het Aziëhuis, tot dan toe een stallencomplex, nieuw leven in. Sindsdien is het gebouw constant in ontwikkeling geweest: soorten kwamen en gingen. Zo zijn er tegenwoordig vleesetende planten te zien waar aanvankelijk schuttersvissen zaten, hebben de krokodilstaarhagedissen plaats gemaakt voor wandelende bladeren, is er een nachtverblijf gerealiseerd voor slanke lori’s en is een reptielenterrarium vervangen door een verblijf voor toepaja’s. Terwijl her en der dus ‘kinderziekten’ verholpen werden, bleef er één hekelpunt over: het verblijf van de Komodovaranen. Het was het klapstuk van het Aziëhuis, maar eigenlijk werkte het niet goed voor de dieren. Vandaar dat Blijdorp binnenkort een nieuw onderkomen gaat realiseren bij het Oceanium, als onderdeel van Eiland-Hoppen. Het lijkt er nu op dat we ze tot die tijd niet meer gaan zien: het verblijf staat leeg en ook het soortbordje is weggehaald. Dat betekent niet dat ze niet meer in Rotterdam aanwezig zijn: al langere tijd verbleef het mannetje in het oude verblijf in de Rivièrahal en zo nu en dan zou ging hij naar de Maleise Bosrand om het vrouwtje te dekken. Of het vrouwtje nu permanent is ingetrokken bij de man, is niet bekend. Een tijdje terug werd immers al bekend dat Blijdorp binnenkort van vrouwtje zou wisselen, dus mogelijk is ze naar een andere dierentuin en doet een toekomstige Komodo-dame gewoon haar intrede in het Aziëhuis.

Kattenkwaad

Foto: Rob van Eijk (BB-Facebook)

Nu iedereen zich vergaapt aan de leeuwenwelpjes (die je dankzij DIT filmpje van Blijdorp nu ook uit elkaar kan houden), zou je bijna vergeten hoe het met de andere grote katachtigen in het park gesteld is. Voor de Sumatraanse tijgers geldt nog steeds een fokverbod. In principe zouden Emas en Alia een goed koppeltje zijn, maar de Europese dierentuinen zitten simpelweg vol. Alia heeft inmiddels een implantaat gekregen waardoor ze zo nu en dan wel op bezoek kunnen gaan bij elkaar en zo zichzelf kunnen bezighouden. Ook van de Amoerpanters hoeven we niet veel te verwachten de komende tijd. Zo zeldzaam dat ze zijn, momenteel zijn weinig dierentuinen op zoek naar nieuwe aanwas. Daarnaast mogen Cema en Vatne ook niet meer met elkaar fokken, want toen er in 2016 een paar welpjes dood ter wereld kwamen, was een hiervan zwart. Blijkbaar hebben Cema en Vatne allebei het recessieve gen voor de zwarte vachtkleur, maar zwarte Amoerpanters zijn niet bepaald bevorderlijk voor het fokprogramma: vaak worden ze verstoten door de ouderdieren. Momenteel hoopt de Diergaarde dat de stamboekhouder een vervanger kan regelen voor Cema.

Foto: Johanna Kok (BB-Facebook). Soms kunnen de herenigingen tussen Alia en Emas er heftig aan toegaan… (archieffoto)

Kort Nieuws

In blijde verwachting

Foto: Saskia Bokkers (BB-Facebook). Naima in 2014.

De zwangerschap is al langer bekend, maar zwarte neushoorn Naima staat nu echt op springen: begin volgend jaar zal ze als het goed bevallen van een klein puntlipje. Met deze unieke geboorte in het vooruitzicht, pas twee keer eerder gebeurd in Nederland, heeft Diergaarde Blijdorp webcams opgehangen in haar binnenverblijf. Zo kunnen we online even bij Naima buurten – tenminste, als ze binnenstaat. Klik HIER om gelijk even op bezoek te gaan!

Olifantenpuber

Kleine bul Sunay, geboren in 2015, begint zich steeds meer als een echte volwassen olifant te gedragen. Een oplettende fotograaf betrapte Sunay op heterdaad in een tevergeefse poging een van de jongere vrouwtjesolifanten te dekken. Dit soort paringsgedrag is natuurlijk niet wenselijk, vooral gezien de jonge Faya zijn oudere zus is. Of er al concrete plannen zijn om hem naar een andere dierentuin te verhuizen, is niet bekend.

Helaas

In de meest recente editie van het Vriendennieuws is bekend gemaakt dat, onze hoop ten spijt, er niet gefokt mag worden met de Amoerpanters. Cema en Vatne mochten de afgelopen tijd regelmatig bij elkaar en hun haat-liefderelatie eindigde zelfs in wat paringen. De stamboekhouder, die gaat over het fokprogramma, heeft echter besloten dat Vatne niet zwanger mag worden, dus er is een implantaat geplaatst om dat te voorkomen. Hun samenzijn dient momenteel enkel ter verrijking. De precieze reden voor dit besluit is niet bekend, maar Vatne heeft een niet al te beste reputatie als moeder. Al haar zwangerschappen zijn uiteindelijk geëindigd met de dood van het kroost, haar miskraam in Blijdorp vorig jaar was geen uitzondering. Dat terwijl nageslacht juist zo hard nodig is voor deze kritiek bedreigde diersoort. Hetzelfde besluit geldt overigens ook voor de Sumatraanse tijgers Emas en Alia, maar dat was al langer bekend.

Cadeautje!

Foto: Joanne Siepman-van Koeveringe (Diergaarde Blijdorp fans)

In het wasberenverblijf is een nieuw huisje neergezet. Het is een miniatuurhutje, compleet met schoorsteen en bloempotjes. Met het golfplaten dak en de ruwe afwerking sluit het thematisch gezien perfect aan op de blokhut die al sinds de opening van het verblijf in 2011 aanwezig is. Een leuk Sinterklaasgeschenk voor de groep dieren die toentertijd uit de opvang van Stichting AAP zijn gehaald door de Rotterdamse dierentuin.

Buiten Blijdorp: hoe gaat het nu met…

… Takin Benny! In 2012 verhuisde hij van Rotterdam naar het Poolse Warschau, de enige herinnering aan hem is de tegenwoordig uitgestorven Takinrots; zijn oude verblijf is al jaren letterlijk aan het afbrokkelen. Tegenwoordig is hij gelukkig weer helemaal in zijn element in Polen! Warszawskie Zoo was verheugd om het publiek kennis te laten maken met deze bizarre diersoort, die nog nergens anders in het land te zien was – en met succes! Het schijnt dat ‘Benek’, zoals hij liefkozend wordt genoemd, tegenwoordig een echte publiekslieveling is. Op de website van de dierentuin is dan ook een hele pagina speciaal toegewijd aan hem, waar tevens wordt vermeldt dat de dierentuin druk op zoek is naar een partner voor hem… Hoe dan ook, een attent Blijdorper Bendelid wees op ons een foto waarop te zien is dat hij het als een echte Himalayabewoner helemaal naar zijn zin heeft in het winterweer. Het ga je goed, Benny!

Foto: Warszawskie ZOO. Takin Benny (ofwel ‘Benek’) in Warschau.

Kort Nieuws

Foto: Tiny Rog (BB-Facebook)

Stoeipoezen

De Amoerpanters hebben de vlinders in hun buik. Een aantal  foto’s, genomen door bezoekers, laten zien dat Cema en Vatne weer lopen te rollebollen samen. In 2016 waren verzorgers in extase, toen bleek dat Vatne drachtig was! Helaas kwamen de welpen dood ter wereld, een drama voor het internationale fokprogramma. Met nog maar zo’n 40 exemplaren (een enigszins optimistische schatting) die over de Oost-Aziatische wouden heersen en nog geen 30 (relatief) raszuivere dieren in Europese dierentuinen behoort de Amoerpanter tot de meest zeldzame katachtigen. Alweer bijna 15 jaar geleden wist Blijdorp via kunstmatige inseminatie vrouwtje Nouschka zwanger te krijgen, maar het is überhaupt niet duidelijk of er ooit jongen zijn geboren – zo ja, is het niet goed met ze afgelopen. Het is inmiddels wel duidelijk dat Rotterdam niet het Parijs van de luipaarden is, maar de verzorgers houden hoop! In de Tijgerkreek mogen ook de twee Sumatraanse tijgers bij elkaar. Wie weet wat er gaat gebeuren…

Werk aan de winkel

Combineer een monumentaal hek met een aangeschoten automobilist: meestal geen goede combinatie. Geen wonder dat de schade groot is aan het onderdeel van de oude ingang dat in de vuurlinie van een auto-ongeval in juni stond. Veel ornamenten, in 2009 zo nauwkeurig in oude glorie hersteld, zijn afgebroken en bepaalde onderdelen zijn niet eens meer verkrijgbaar: eigenlijk wordt het bijna een heel nieuw hek. Hoeveel geld het monnikenwerk gaat kosten, wil smederij Van der Vegt niet kwijt. Wel is duidelijk dat de ingang op zijn vroegst in december hersteld zal zijn.

Arm in arm

De gemeente Rotterdam zette er tussen 2010 en 2015 het mes flink in: de subsidie voor Diergaarde Blijdorp werd afgebouwd van 4,8 miljoen euro tot 800.000 euro. Gevolg: veel medewerkers moesten het veld ruimen en de Vrienden van Blijdorp gingen de straten op om te vechten voor het voortbestaan van Diergaarde Blijdorp. Het is dan ook begrijpelijk dat de dierentuin wel sympathie heeft voor de stakende basisschoolleerkrachten. Met een humoristische toon kondigde Blijdorp gaf ook een speciale korting op 5 oktober: een pannenkoek met frisdrank in de Terraszaal voor €7,50 – voor het geval dat mensen de extra vrije dag besloten de besteden in de dierentuin.

Dierendag

In het kader van Werelddierendag op 4 oktober trad Joris Lutz op in de Rivièrahal, bij de speeltuin Biotopia. Tijdens twee voorstelling zong hij liedjes uit zijn kinderboek ‘Fred in de Haven’, waaronder natuurlijk het enige echter Blijdorp-lied. Een leuke toevoeging aan een dag die toch al extra speciaal is in de Diergaarde…

Foto: Jeroen Brinks (BB-Facebook). Een beetje ruig weliswaar, maar ach…

Kort Nieuws

  • Foto: Rob Doolaard (BB-Facebook)

    Hoera! In de vroege ochtenduurtjes van 10 augustus is een klein langnekje geboren in het Savannehuis ‘de Ui’. Het ventje, Kayin geheten (een Afrikaanse naam met de betekenis ‘lang verwacht kind’), heeft al gedronken bij zijn moeder Kimberley en stapt, nog enigszins wankel, al door zijn verblijf. De vader is Banio. De giraffekudde van Blijdorp behoort tot de grootste in Europa en telt met de komst van het jongste telg 11 leden. De vrouwtjes van de kudde, met uitzondering van Kimberley, krijgen voorlopig anticonceptie om te voorkomen dat er teveel Rotterdams bloed in de genenpoel komt. Vorig jaar beviel Kimberley voor het eerst, maar toen gaf ze niet genoeg melk en stierf het kalf. Nu gaat het dus gelukkig een stuk beter! Voorlopig blijft het tweetal nog op stal staan. Daar zijn ze overigens wel zichtbaar voor het publiek en kunnen ze, gescheiden door een hek, communiceren met hun soortgenoten.

  • Een ingrijpende verandering: het paartje Stellers zeearenden is terug verhuisd van de Moerasvolière naar de volière in de Arctica-biotoop. In 2014 werd manlief verhuisd naar het Aziatisch Moeras, omdat het vrouwtje hem alle hoeken van de volière liet zien. Later werden ze daar herenigd en hebben ze daar ruim drie jaar doorgebracht. Het ging steeds beter tussen de twee: het leek er laatst zelfs heel even op dat ze een gezinnetje gingen stichten… Nu mogen ze dus eindelijk terug naar de vele malen ruimere volière bij de ijsberen. Dit houdt ook in dat het verblijf langs het Moeras eindelijk weer toegankelijk is voor het publiek: het was ontworpen als doorloopvolière, maar als er roofvogels met een spanwijdte van bijna drie meter leven, is dat natuurlijk een slecht idee. De nieuwe inwoners zijn enkele kwaks, een Aziatische reigersoort. Vermoedelijk zijn het de jongen die dit jaar in de Grote Vliegkooi uit het ei kropen.
  • Inmiddels is de dierenarts bij het kroost van servals Titus en Jina geweest: de kitten is een mannetje, Mosi genaamd. De naam betekent ‘eerstgeborene’, want het is het eerste jong van dit koppeltje. Net zoals de kleine manoel Loesje en het kuifhertje Michel trekt het speelse kleintje veel bekijks. Inmiddels komt hij dagelijks tevoorschijn en oefent al om te jagen: zijn speelse sprongen zullen geleidelijk veranderen in een dodelijke jachttechniek. In de wildernis besluipen deze kleine katachtigen een prooi en verrassen ze dan van bovenaf met hun grote sprongen.
  • Het verblijf van de noordelijke slanke lori’s in het Aziëhuis is opgeleverd! Het is gesitueerd bij de uitgang van het in 2012 vernieuwde complex, waar tot voor kort Balabac kantjils samenleefden met buulbuuls. De twee ruiten van het verblijf zijn afgeplakt, met uitzondering van in totaal zes ‘kijk-gaten’. Slanke lori’s zijn nachtactieve primaten en het verblijf is dan ook erg duister. Het is niet duidelijk hoeveel lori’s momenteel het verblijf bewonen, al weten we dat eerder dit jaar een vrouwtje is overgekomen uit Frankfurt. Hoewel we niet met zekerheid kunnen zeggen waar de kantjils nu verblijven, is het aannemelijk dat ze in het cilinderverblijf in Taman Indah ondergebracht worden.
  • Zwarte kuifmakaak Puzzle is overleden. Hij was bekend bij vele trouwe bezoekers, doordat hij tegen ieders verwachting in in 2014 vader werd! Eigenlijk namen de verzorgers aan dat hij onvruchtbaar was omdat hij al jaren zonder succes bij de vrouwtjes zat. Inmiddels staan er nog heel wat andere geboortes op zijn naam, zo kwam er eind 2016 nog een klein makaakje ter wereld in het Aziatisch Moeras.
  • Love is in the air bij de grote katachtigen: de Sumatraanse tijgers mochten bij elkaar en ook bij de Amoerpanters worden weer pogingen gewaagd om te fokken. Tijgervrouw Alia bracht in 2010 nog de tweeling Gio en Vanni groot, maar heeft nog geen jongen van haar nieuwe partner Emas gehad. Vorig jaar had men goede hoop dat we toen kleine Amoerpantertjes mochten gaan verwelkomen, maar tot ieders verdriet kwamen de welpjes dood ter wereld. Vooralsnog zijn er geen paringen gemeld en jagen Vatne en Cema elkaar door het verblijf, dat terwijl juist deze diersoort op het randje van de afgrond balanceert. Door stroperij is de populatie in het Amoergebied geslonken tot een miezerige 65 individuen en het aantal (redelijk) raszuivere exemplaren in Europese dierentuinen ligt rond de 30.
  • Nieuw in Amazonica: Peruaanse wandelende takken (Peruphasma schultei). Ze zijn te vinden in een terrarium in het ‘dorpje’ El Bosque Nuevo, waar in het verleden een Ecuadoraanse roodvoetspin te zien was. Hoewel zij tot aan haar dood in haar eentje gehuisvest werd, wist zij op wonderbaarlijke wijze kleine vogelspinnetjes voort te brengen. Haar nageslacht is nog altijd te bewonderen, maar haar terrarium – dat kort na haar dood ingenomen werd door een aantal rupsen – is nu dus het heenkomen geworden van wandelende takken die eenmaal volgroeid een lengte van circa 5 centimeter kunnen bereiken. Het is een speciale soort, die hun Engelse titel ‘Black Beauty‘ dankt aan hun pikzwarte lichaam. Hun gele ogen en rode mond staan daar in schril contrast mee, net zoals de vuurrode vleugeltjes. Ze kunnen echter niet vliegen en de vleugels worden dan ook als rudimentair beschouwd. Niet weg van kleine kruipertjes? Geen zorgen, ze zitten veilig achter glas.
  • Totdat de schade aan de Oude Ingang, die ontstaan is door een auto-ongeval begin juni, hersteld is, wordt het getroffen deel verborgen door een bord met kiekjes uit vervlogen tijden. De schade aan het rijksmonument leek eerst een flinke domper op de feestvreugde van het 160-jarige jubileum van Diergaarde Blijdorp, maar krijgt nu dus alsnog een mooi historisch tintje.

Foto: Johanna Kok (BB-Facebook). Mosi gaat graag op ontdekkingstocht, maar moeders is daar geen fan van!

Tijger Hermes: Nog steeds in de vriezer

In 2011 overleed tijgerman Hermes, o.a. vader van de tweeling Gio en Vanni (vernoemd naar voetballer Giovanni van Bronckhorst), nadat hij zich op hoge leeftijd verstikte in een stuk vlees. Dit gebeurde voor het ogen van het publiek en werd zelfs gefilmd door een omstander. Zoals veel dode dieren in de Diergaarde zou zijn lijk worden gebruikt voor educatieve doeleinden, maar daar is nog maar weinig van terecht gekomen…

Hij zou worden opgezet in het Museon in Den Haag, door prepateur John Gerritzen. Alleen verloor hij zijn baan door bezuinigingen in het museum voor cultuur en wetenschap, en sinds dien ligt de huid van onze tijger nog steeds in ‘de vriezer’ van het gebouw. Hij was al een heel eind met het opzetten van ’t beest: ”Toen ik Hermes kreeg, was er sectie op verricht en waren de organen eruit gehaald, ik had alleen de huid nog met alles erop en eraan. Het karkas is vervolgens verwijderd en de huid gelooid. Die moest nog over het afgewerkte kunstlichaam worden heengetrokken, waarna ik hem had kunnen dichtnaaien.” Aldus Gerritzen. Het is niet bekend wanneer Hermes weer te zien zal zijn: Voorlopig nog niet dus.

Gelukkig hoeven we sinds kort niet meer naar de Diergaarde te gaan met het gemis van een tijgerman: de nieuweling Emas is ook een zeer imposant dier en een waardige opvolger van Hermes.

Foto: AD.NL. Tijger Hermes