Kort Nieuws

Groot verdriet

Foto: Johanna Kok (BB-Facebook)

Een familiedrama in de Himalaya-hoek van de Diergaarde: daar is rode panda Yukiko onverwacht gestorven. Dit betekent dat haar tweeling, deze zomer geboren, er nu alleen voor staat – vader Hima speelt geen rol in het grootbrengen. Normaliter blijven rode panda’s ongeveer een jaar in het ouderlijk nest alvorens ze de wijde wereld in trekken, waarna het nog een jaar duurt voordat ze goed en wel volgroeid zijn. Hoewel het online al direct stormliep met theorieën en speculaties, zorgt Yukiko’s plotselinge overlijden ook bij de verzorgers voor veel vraagtekens. Een autopsie zal hopelijk de oorzaak aan het licht brengen. Haar kroost was al stapsgewijs aan het wennen aan vast voer en, nu moedermelk geen optie meer is, krijgt hiervoor alle gelegenheid en rust achter de schermen. Kleine panda Raj, het jong van vorig jaar, slaagde er niet in om deze levensfase door te komen en bleek later een hele reeks mankementen onder de leden te hebben, waaronder bloedarmoede, nierproblemen en een afwijkend hart. Of hij een van deze aandoeningen had geërfd van zijn ouders, is onduidelijk.

Vlaggenschip der Flora

Diergaarde Blijdorp voegt zich bij de lijst van zeshonderd prestigieuze instellingen die lid zijn van de mondiale organisatie Botanic Gardens Conservation International (BGCI). Het is de eerste Nederlandse dierentuin die aan alle criteria voldoet, al gingen acht instellingen, waaronder de Hortus Botanicus in Leiden, Blijdorp voor. De BGCI heeft de doelstelling om botanische tuinen met elkaar in contact te brengen en zo samenwerking te bevorderen. Er worden databases bijgehouden met lijsten van de zeldzame plantensoorten die de leden houden en er worden publieksacties op touw gezet. Blijdorp maakt zich al jaren hard voor het lot van planten en beheert de Nationale Plantencollecties van de bromelia’s en primula’s. Bezoekers kunnen een glimp van dat werk opvangen bij Amazonica en de Chinese Tuin.

Mangababy

Foto: Diergaarde Blijdorp (blijdorp.nl)

Ook wanneer de blaadjes van kleur veranderen, zijn ergens in de Diergaarde wel vertederende kleintjes te vinden. Eerder deze maand ging de ooievaar op bezoek bij het optrekje van de witkruinmangabeys, waar vrouwtje Casper nu een jong dicht tegen haar aanhoudt. Traditiegetrouw is de groep buiten zinnen door de komst van een nieuw lid, maar moeders laat zich niet gek maken en bepaalt wie er wel en geen kans maakt op een kennismaking met de mini. Dit is het veertiende jong in Blijdorp in tien jaar tijd en voor Casper de vijfde. Best indrukwekkend, want deze soort is alles behalve talrijk in gevangenschap. In oktober werd Caspers trouwe vriendin, Esparanza, ook al moeder. De vader is in beide gevallen Ignazio.

Soep met extra rietjessmaak

Foto: Diergaarde Blijdorp (DB-Facebook)

Er is nog zo veel dat we niet weten over de zee: een buitenaards stukje Aarde, waar vele mysterieuze levensvormen schuilgaan. Helaas liggen de oceaan en zijn inwoners onder vuur van allerlei kanten, waaronder vervuiling: acht miljoen ton plastic eindigt ieder jaar in het water. Dat is waar de gloednieuwe expositie in Blijdorp, ‘ZOO veel plastic’, aandacht voor vraagt. Gelegen tegenover het Kelpwoud-aquarium en medegefinancierd door het Havenbedrijf, wordt de confrontatie niet geschuwd: indringend zijn de twee cirkelvormige aquaria direct naast elkaar, met oorkwallen enerzijds en plastic zakjes anderzijds. Hoewel het onderscheid voor mensen snel gemaakt is, hebben dieren zoals zeeschildpadden hier veel meer moeite mee. Daarnaast speelt het probleem zich niet alleen af op deze schaal, want even zorgwekkend is de situatie op microscopisch niveau. Iedere week krijgen mensen via hun eten ongeveer een pinpas (of abonnementspasje) aan plastic binnen. Door het brede scala aan chemicaliën dat hierbij betrokken is, laat een eenduidige conclusie nog op zich wachten, maar recente bevindingen omtrent volksgezondheid baren wetenschappers grote zorgen. Meer weten? Bezoek dan de nieuwe expositie in het Oceanium (en lees het uitgebreide artikel in de nieuwste editie van De Giraffe!). Overigens trokken de bouwwerkzaamheden de laatste tijd flink wat aandacht, zo beaamt de onderstaande video van de Diergaarde. Ennuh, Blijdorper Bende associeert zich niet met Plastic Bende…

Kort Nieuws

Babyboom

Foto: Ria van der Graaf (BB-Facebook)

Ook tijdens de zomerdagen valt er nieuw leven te vieren! De kuifseriema’s zijn erin geslaagd om eieren uit te broeden, een unicum voor de Rotterdamse dierentuin. Met een beetje geluk kan je het pluizige jong zien rondstruinen over de grond van de aravolière. In de Krokodillenrivier is een andere vogel uitgevlogen, te weten een jonge sneeuwkaptapuit. Even verderop hebben de kroonparelhoenders voor nageslacht gezorgd. Elders op de Savanne is een witkruinmangabey geboren, het kleintje klampt zich voorlopig nog stevig vast aan zijn of haar moeder. Verder is inmiddels duidelijk geworden dat er twee rode panda’s geboren zijn. Goed zichtbaar zijn ze nog niet, want jonge panda’s brengen hun eerste levensfase door in hun vertrouwde nestje. Maar, als je geluk hebt, zie je wellicht moeder Yukiko haar kroost verslepen tussen de verschillende nestkasten. Diergaarde Blijdorp is een van de belangrijkste partijen die betrokken is bij de bescherming van de rode panda en deze geboorte is dan ook meer dan welkom.

Verrassing!

Foto: Inge de Vries (BB-Facebook)

Minder gewenste kleintjes zijn te zien in de Krokodillenrivier: daar is een hele bubs nijlkrokodillen uit het ei gekropen. Er zijn al dusdanig veel nijlkrokodillen in gevangenschap dat er geen ruimte is voor nieuwe aanwas, dus Blijdorp heeft nooit gepoogd te fokken met deze oerreptielen. Toch dook ook in 2015 een drietal krokodilletjes op. Voorheen raapten de verzorgers steevast de eieren, maar omdat dat nogal een omslachtige taak is en werd gedacht dat de omstandigheden helemaal niet volstonden voor het uitbroeden van eieren, werd besloten om ze te laten liggen. Hoe het kan dat er, na het vorige ‘incident’, toch weer eieren zijn uitgekomen, staat niet vast. Officiële aantallen zijn er ook nog niet, bezoekers hebben er al een tiental geteld, maar wegens de schuwe aard van de kleintjes zijn exacte tellingen lastig. Van het vorige nest is één dier blijven leven, dus mogelijk blijven er ook ditmaal enkele over. En oh ja, wat onverwachtse gasten in de dierentuin betreft: Amazonica kampt momenteel met een kakkerlakkenplaag. Je bent gewaarschuwd.

Navigatie-Nieuws

Diergaarde Blijdorp heeft een nieuwe plattegrond uitgebracht. Het opvallendste is dat Blijdorp voor het eerst sinds jaren de oriëntatie van de kaart heeft aangepast: in plaats van de gebruikelijke richting met het noorden aan de bovenkant is ervoor gekozen om de kaart een kwartslag naar links te draaien, wat resulteert in de Oceanium-Zijde met de hoofdingang onderaan en de Rivièrahal met de oude ingang bovenaan. Verder wordt er weer een hoofdroute op aangegeven, met verschillende afsplitsingen die bezoekers ook langs de minder prominente plekken leiden, alvorens ze weer uitkomen op de hoofdroute. Pas bovendien op voor een fysieke routewijziging: de ingang van Taman Indah aan de kant van de olifanten en tapirs wordt gesloten. Het is het resultaat van een onderzoek naar bezoekersgedrag. De hoofdroute gaat nu om het olifantenperk heen, langs de Tijgerkreek.

Hyena-Handel

Foto: Shirley Laurman (BB-Facebook)

Hyenaman Jelai gaat Rotterdam verruilen voor Kroatië. Jelai, in 2015 uit Beekse Bergen overgekomen, heeft samen met het inmiddels overleden vrouwtje Kira eenmalig voor succesvol nageslacht gezorgd, in de vorm van dochter Buyah. In zijn voetsporen treedt een twintig jaar oude Berlijner genaamd Kara, recentelijk aangekomen in het park. Het is de bedoeling dat hij uiteindelijk gezelschap gaat krijgen van een Française, om zo hopelijk voor het eerst sinds 2016 weer voor hyenapups in Blijdorp te zorgen. Hij is al wat aan de oude kant voor een hyena, maar omdat zijn ouders uit het wild afkomstig zien, is hij genetisch gezien erg waardevol voor het fokprogramma. De aanstaande verhuizingen worden gedirigeerd door de EEP-coördinator in DierenPark Amersfoort. Nadat Kara werd afgeleverd in Rotterdam, hebben de Duitse dierenverzorgers de vrouwelijke manenwolf meegenomen naar Berlijn, waar zij nu verblijft.

Ontwikkelingen in het Oceanium

Foto: Diergaarde Blijdorp

Er is altijd wat nieuws te zien in het Oceanium! Zo is het Publiekslab eindelijk weer up and running, een jaar nadat Blijdorp door een wijdverspreide parasiet genoodzaakt was om het gehele aquariumrek te vervangen. De vissen die in de tussentijd achter de schermen verbleven, maken nu weer een terugkeer. Verder is het bestand van het Natuurbehoudscentrum wederom uitgebreid. De ploegschaarschildpadden, die in mei hun verblijf betrokken, hebben namelijk enkele onderhuurders gekregen: in de beplanting en over de rotsen klauteren enkele Madagaskarleguanen (Oplurus cuvieri) rond. Net als de ploegschaarschildpadden staan ze op de lijst om uiteindelijk te verhuizen naar de Eilandhoppen-kas, maar dat project ligt momenteel stil. Ook is een klein stukje van de grond van de ploegschaartjes afgepakt om daar enkele spinschildpadden te plaatsen: een soort die al present was bij de opening van het Natuurbehoudscentrum, vertegenwoordigd door twee jongen in het centrale glazen huis. Over dat glazen huis gesproken: daar zij nu twee Henkels bladstaartgekko’s (Uroplatus henkeli) te bewonderen. Een tweede paartje blijft achter de schermen. Het is een soort die zich specialiseert in het totaal opgaan in zijn omgeving in zijn de wouden van Madagaskar. Door ontbossing en de illegale huisdierenhandel zijn er echter steeds minder van deze merkwaardige dieren, die ook nog eens zeldzaam zijn in gevangenschap. Des te fijner dat ze het kennelijk naar hun zin hebben in Blijdorp, want het duurde niet lang tot er eieren werden gelegd. De Diergaarde meldt dat drie babygekko’s inmiddels in alle rust opgroeien achter de schermen.

Foto: Luciënne de Gier (BB-Facebook). Madagaskarleguaan.

Nieuwjaarslezing 2019

Foto: Vrienden van Blijdorp (Facebook)

Met meer dan 1,4 miljoen bezoekers was 2018 een mooi jaar voor Blijdorp. De oplevering van het geladaverblijf was een mijlpaal, maar ook het makiverblijf luidde een nieuwe fase in voor de verbouwing van het Oceanium. En 2019 belooft evenveel mooie momenten, als niet meer. Op de jaarlijkse Nieuwjaarslezing van de Vrienden van Blijdorp had directeur Erik Zevenbergen meer dan genoeg om te vertellen.

Te beginnen met de lopende projecten. Nadat in 2018 al een mooi doorloopverblijf voor ringstaartmaki’s uit de grond werd gestampt, zijn de verwachtingen hoog gespannen voor de rest van het project Eilandhoppen. Wel zullen we nog even geduld moeten hebben, want het zou heel goed kunnen dat de werkzaamheden flink wat tijd in beslag gaan nemen. In grote lijnen blijft de opzet van deze nieuwe aanbouw van het Oceanium ongewijzigd, maar aan de nieuwe plattegronden en conceptafbeeldingen is te zien dat de exacte invulling beetje bij beetje duidelijk wordt. Wanneer je het makiverblijf, een nabootsing van de dorre zuidkust van Madagaskar, verruilt voor de tropische sferen van de kas waan je je in een regenwoud. Op diverse plekken in de hal, die ruim zes meter hoog wordt, maak je kennis met de excentrieke eilandbewoners. In het oog zal gelijk het verblijf voor de boky-boky’s springen, een immer actieve mangoestensoort. Ook worden er verblijven ingericht voor Madagaskarleguanen, de felrood gekleurde Madagaskarwevervogels en de uiterst zeldzame ploegschaarschildpadden. Daarnaast is het de bedoeling dat het flora-aspect van de natuur hier nadrukkelijk naar voren komt, met onder andere de waterbanaan als bijzondere verschijning.

Via het ‘Komodo Ranger Station’, een educatieve tussenruimte, kom je in de rest van de nieuwe kas. In deze ruimte ga je op expeditie langs de Komodovaranen en Galapagosreuzenschildpadden, beide reusachtige reptielensoorten, van elkaar visueel gescheiden door een flinke hoeveelheid beplanting. In het segment van de Komodovaranen loopt het pad langs de muur van de ruimte, met de varanen in de binnenbocht. Vergelijkbaar met de Krokodillenrivier kijk je hier van bovenaf het verblijf in, dat ongeveer één of twee meter lager dan het pad ligt. De opzet van het verblijf is in vele opzichten eigenlijk het beste van twee werelden, vergeleken met de huidige verblijven in het Aziëhuis en de Rivièrahal. In tegenstelling tot het Aziëhuis wordt er uitgegaan van een doorgaans gescheiden bestaan van het mannetje en vrouwtje, met alleen contact tussen de dieren wanneer het vrouwtje vruchtbaar is. Tevens wordt het verblijf ingericht zodat er weer lekker gegraven kan worden zoals dit het geval was in de Rivièrahal, met een gronddiepte variërend van 50 tot 75 centimeter. Ook komt er weer een waterpartij voor de dieren om in de zwemmen, een van de grote verbeteringen in het Aziëhuis. Daarnaast wordt het verblijf uitgerust met sproei-installaties en UV-lampen.

Via een educatief hutje kom je bij de reuzenschildpadden. Dit gedeelte is het minst nauwkeurig uitgewerkt van de drie zones. Wel is het goed duidelijk geworden dat er veel wordt ingegaan op de geologie van de archipel, gevormd door water en vuur. Er komt een stuk met zeewater, omgeven door gestolde lava en meer van dit soort rotsblokken liggen verspreid door het perk. Leuk voor het publiek, maar ook nuttig voor de dieren: in gevangenschap kampen schildpadden vaak met pootproblemen omdat ze te weinig bewegen en het is bewezen dat enig reliëf goed is voor de ontwikkeling van dat soort spieren. Het pad loopt dwars door het perk heen met halverwege een brug waar de schildpadden onderdoor kunnen.

Het is wellicht minder interessant voor het publiek, maar voor de verzorgers moet Eilandhoppen een vooruitgang in werkomstandigheden bieden. De verzorgersruimte loopt onder het bezoekerspad en zo hoeven ze zich op drukke dagen niet door de menigtes heen te worstelen. Onder de Galapagos-hut is er ruimte om de dieren te scheiden van elkaar. Op drukke dagen kan de Diergaarde een ander pad openstellen, een zogenaamde bypass, waarmee men vanaf het Komodo Ranger Station gelijk naar de ingang van het Natuurbehoudscentrum gaat. Opmerkelijk is dat op de plattegronden een verblijfje voor Filipijnse zeilhagedissen is ingetekend bij de bypass, want volgens andere plannen zou deze soort, vroeger te zien in het Aziëhuis, al een onderkomen krijgen in het Natuurbehoudscentrum.

Aan de andere kant van de Diergaarde, bij de Oude Ingang, sleept zich al jaren een bouwproject voort: de aanpassingen aan het Flamingo-Strand. Door een nieuwe wet mogen vogels niet meer geleewiekt worden: de permanente ingreep waardoor vogels niet meer kunnen vliegen. Grootschalig kortwieken van de flamingo’s is niet haalbaar, dus is het onvermijdelijk dat er een volière moet worden gemaakt over het bestaande flamingoverblijf. Meteen stuitte dit plan echter op veel weerstand vanwege de strenge regels die gelden voor dit stukje Diergaarde, met oog op Van Ravensteyns monumentale ontwerpen. Maar, er zit schot in de zaak! Inmiddels heeft Blijdorp een architect in arm genomen die zich specialiseert in dit soort zaken en er is nu een ontwerp dat hopelijk zonder veel ophef uitgevoerd kan worden. Het wordt een ronde volière, waar de bezoeker naar binnen kan en vanaf een vlonder de dieren kan bewonderen. Er wordt gestreefd om de nieuwe volière dit najaar op te leveren.

Bij de Nieuwjaarslezing werd echter niet alleen gekeken naar wat voor plannen dit jaar verwezenlijkt kunnen worden. Erik Zevenbergen ging ook in op de financiële situatie van het park. De exploitatie van de dierentuin is voldoende om de bedrijfsvoering mee rond te krijgen, maar het budget staat weinig toe op het gebied van grote bouwprojecten. Daarom wil de Diergaarde zich wenden tot externe partijen, zoals de directeur ook al liet weten bij zijn interview met Blijdorper Bende vorig jaar. Cruciaal voor het verwerven van dit soort fondsen is dat Blijdorp voorbeelden kan laten zien van wat ze willen bewerkstelligen. De combinatie van al dit soort plannen, ideeën en dromen vormt samen het Masterplan 2030: de leidraad voor toekomstige projecten in de Diergaarde. Erik Zevenbergen vertoonde alvast een aantal van deze concepten op de Nieuwjaarslezing. Vergeet niet dat al deze ideeën zich in een zeer vroeg stadium van ontwikkeling bevinden en het zeker jaren zal duren voordat de eerste van deze klussen, hoogstwaarschijnlijk tegen die tijd flink afwijkend van de huidige ontwerpen, ook daadwerkelijk uitgevoerd zullen worden.

In de nieuwe toekomstplannen wordt gekeken naar het combineren van de vijf rijksmonumenten die nog gerestaureerd moeten worden (Rivièrahal, Takinrots, Grote Vijver, Bongostal en Bosrendierenstal) met vooruitstrevend dierenwelzijn. Een mooi voorbeeld hiervan zijn de plannen voor de Takinrots. Het is een vrij simpel concept: de rots wordt in ere hersteld en gaat onderdak bieden aan de rode panda’s en kuifhertjes. Het Europese fokprogramma’s van beide soorten staat onder beheer van de Diergaarde en daarom vindt Blijdorp het belangrijk om toonaangevend te zijn met de huisvesting van deze dieren. Er wordt gekeken naar de mogelijkheden om de flinke lap grond achter de rots ook op te nemen in het verblijf.

Eveneens vrij eenvoudig zijn de plannen die gemaakt zijn voor de Victoria Serre, het deel van de Rivièrahal dat het dringendst toe is aan onderhoud. Blijdorp dient zich hier te houden aan de bestaande paden en architectuur. Het is de bedoeling dat de Tropenvleugel, net als nu, onderdak gaat bieden aan zeldzame tropische vogels. Er gaat veel aandacht besteed worden aan voorlichting en fokprogramma’s, het wordt wel omschreven als ‘ontmoetingsplek’ voor mens en dier. De bouwwerkzaamheden zullen zich dus hoofdzakelijk focussen op puur restaureren.

De Grote Vijver wordt omschreven als ‘blank canvas’. De diverse geschiedenis van het complex betekent dat er best veel mogelijk is met de restauratie. Er zijn hele uiteenlopende ideeën over het gebruik van het hoofdeiland en de kleinere omringende eilanden. Ook wordt er gekeken naar de toekomst van tijgers in Blijdorp: de huisvestingseisen voor deze katachtigen is sterk veranderd sinds de oplevering van de Tijgerkreek en het wordt steeds moeilijker om hieraan te voldoen. Mogelijk wordt het verblijf omgebouwd tot perken voor andere soorten, zo werden er tapirs en nevelpanters genoemd als mogelijkheden. In andere versies wordt het gebruikt als horecapunt en in weer andere versies wordt het eiland in de Grote Vijver een terras en worden de omringende eilandjes gebruikt als waterspeeltuin. Kortom: de toekomst van de Grote Vijver staat geenszins vast.

Écht spraakmakend wordt het overigens pas bij de dromen die Blijdorp heeft voor het olifantenverblijf. Taman Indah was eens het toonbeeld van dierenwelzijn en de Diergaarde wil dat het dat weer wordt. Het buitenverblijf moet groeien: het bongoverblijf, het kamelenverblijf en het gehele Aziatisch Moeras worden allemaal opgenomen in het verblijf. Het resultaat is een reusachtig perk, dat de olifanten toestaat om op natuurlijke wijze ‘rond te trekken’. De Vleermuizengrot krijgt een nieuwe bestemming als binnenverblijf voor de mannelijke olifant (of mogelijk meerdere bullen, de nieuwe afmetingen zouden dat toestaan). De oude ‘papegaaienlaan’ zou ook kunnen terugkeren in de vorm van het ‘olifantenduct’ dat al vaker besproken is in het verleden. De bongostal kan, vergelijkbaar met de Toko Tjitjak, worden omgetoverd tot een horecapunt met uitzicht op het olifantenverblijf. Hoewel het misschien klinkt alsof deze plannen gepaard gaan met het verdwijnen met veel diersoorten, valt dit best mee nu het Aziatische Moeras steeds meer leegloopt. Er wordt nog gekeken naar mogelijkheden om ook andere dieren met de olifanten samen te laten leven.

Al dit toekomstdromen werd afgesloten met de opening van de Vriendenbazaar. Een aantal van de vrijwilligers lieten een zeil met daarop een foto van de oude Vriendenwinkel zakken en onthulden zo het nieuwe gebouw, dat thematisch aansluit op de rest van het Keuzeplein en de poort naar het Azië-gedeelte. Het nieuwe pand is een hele verbetering: in plaats van in weer en wind buiten te staan en onder een afdakje naar wat knuffeldieren te kijken, kan je nu naar binnen en daar rustig rondkijken. Dit maakt het hopelijk niet alleen wat aantrekkelijker om er iets te kopen, maar betekent ook dat de vrijwilligers er beter kunnen vertellen wat de Vrienden van Blijdorp allemaal betekenen voor de Diergaarde. Hopelijk wordt het goed zaken doen: des te sneller kunnen alle mooie plannen die hierboven genoemd zijn werkelijkheid worden.

Foto: Vrienden van Blijdorp

In Memoriam: Kleine Panda Raj

Foto: Patty Kloosterman (BB-Facebook). Deze foto van Raj en zijn moeder Yukiko won afgelopen kwartaal nog een fotowedstrijd van Blijdorper Bende.

Na eerder deze week al een flinke klap verduurd te hebben met de bevalling van leeuwin Bente die op tragische wijze verliep, is Diergaarde Blijdorp nu ook geconfronteerd met het overlijden van de jonge rode panda Raj. Het was tijd voor de in augustus geboren koter om gespeend te worden, maar hij is hier niet in geslaagd.

Normaal gesproken kunnen de verzorgers jonge panda’s overtuigen om hun brokjes, die een essentiële mix van voedingsstoffen bevatten, te eten door er een zoet mengsel overheen te doen. Raj moest hier echter niets van weten en verzwakte zienderogen, ondanks pogingen om hem sondevoeding te geven. Uit sectie is gebleken dat hij leed aan bloedarmoede en ook te kampen had met slecht functionerende nieren en een afwijkend hart.

Al vele decennia is de rode panda te vinden in Rotterdam. Blijdorp had de smaak al vroeg te pakken wat de fok van deze diersoort betreft en heeft zodoende de rol van EEP-coördinator op zich genomen. De Diergaarde bekommert zich sinds een aantal jaar in toenemende mate over de status van de rode panda in Nepal, waar parkwachters met geld en kennis van Blijdorp het nu opnemen tegen stropers. Dankzij Blijdorp is de lokale bevolking ingelicht over hun bijzondere natuur en zijn er cameravallen geïnstalleerd in het bos en momenteel worden proeven uitgevoerd in de Diergaarde met GPS-halsbanden, die hopelijk eens in het wild gebruikt kunnen worden.

Voorheen leefden ze in het ‘plantsoen’ voor de Rivièrahal, maar sinds 2015 scannen de hoofden van de bezoekers elders in het park de boomtoppen af: ze hebben een mooi plekje gekregen in het Azië-continent, een rustige locatie die zich dan ook goed leent voor de fok met deze toch enigszins schuwe diertjes.

Foto: Johanna Kok (BB-Facebook)

Kort Nieuws

Uitstel, maar geen afstel

Foto: Jop Kempkes (BB-Facebook/Beheer). De huidige makigroep, grotendeels bestaande uit oudere vrouwtjes, blijft op hun eiland in de Grote Vijver.

Diergaarde Blijdorp lijkt maar niet in staat te zijn om het te voorkomen: uitlopende bouwprojecten. Helaas is ook het nieuwe maki-onderkomen geen uitzondering op de regel. Het was de bedoeling dat dit doorloopverblijf over een week gebruiksklaar zou zijn. Ditmaal zijn het geen bouwvergunningen die roet in het eten gooien, maar de dieren zelf. Het nieuwe stukje Madagaskar zal bevolkt worden door een tweede groep maki’s, bestaande uit negen vrouwtjes en hun jongen, die aanstaande woensdag zal overkomen vanuit Apenheul. Dat betekent dat er nog een maand quarantaine nodig is, om het zekere voor het onzekere te nemen. Op 16 december zal de opening nu plaatsvinden, in besloten kring voor de Vrienden van Blijdorp. Ook het Natuurbehoudscentrum laat wat langer op zich wachten: de opening staat nu gepland voor 10 februari.

Bloedbloem in Bloei

Foto: Diergaarde Blijdorp (DB-Facebook)

Inmiddels is het weer omgeslagen tot klassiek herfstweer, maar dat was eerst niet zo. De kortstondige periode van aangename temperaturen wist met een aantal planten te sollen, en dan bedoelen we niet alleen die eenzame narcissen langs de weg! Ook het Afrikaanse neefje van deze oer-Hollandse plant, de poederkwast (Haemanthus albiflos), raakte flink in de war. Zo kwam het voor dat in hartje herfst er toch nog wat tropisch schoon te bewonderen was in de buitenlucht van het Rotterdamse Afrika-themagebied. De poederkwast dankt zijn naam aan de lange, witte meeldraden die samen op een soort borstel lijken. Misschien nog wel bijzonderder is dat door de gehele plant een rood sap stroomt, waardoor hun wetenschappelijke familie ook wel die van de ‘bloedbloemen’ wordt genoemd.

Baby-stapjes

Screenshot: Diergaarde Blijdorp (DB-Facebook)

Hoewel is gebleken dat het iets langer duurt dan gehoopt voor de kleine leeuwtjes om naar buiten te gaan, nadert langzaam maar zeker het moment. Inmiddels heeft het drietal hun tweede inenting ondergaan en zijn ze ontwormd. Er wordt naar de ontmoeting met Aapal, Bente en Chica toegewerkt door het gezin telkens iets dichter bij de rest van de groep te plaatsen: de oorspronkelijke kraamkamer is van alle separatiekooien het verst weg van het grote binnenverblijf en stapsgewijs zijn de andere kooien ter beschikking gesteld van Lalana en de drie welpjes. Nieuwsgierig luisteren de volwassen leeuwen naar de commotie achter de schuif…

Lief en Leed

Een update met betrekking tot de vissende katten. Uit de Diergaarde bereikt ons het bericht dat een van de twee jongen helaas niet meer is. Het werd duidelijk dat deze ernstig misvormd was, mogelijk door een verkeerde ligging in de baarmoeder. Zijn ruggengraat was vergroeid en z’n achterpoten stonden scheef, waardoor hij nooit in staat zou zijn om normaal te lopen. De dierenarts heeft hem om die reden uit zijn lijden verlost. Met de andere kitten, een meisje, is het beter gesteld.

Langnekken

Foto: Jean-Luc Sleijpen (BB-Facebook)

Het is een vertrouwd gezicht in Blijdorp: de voltallige giraffenkudde die binnen staat terwijl ze rozenblaadjes uit de grote, hangende ruiven peuteren met hun behendige tong. Het lijkt er nu op dat Blijdorp de giraffen naar buiten wil gaan lokken, óók als het weer wat minder wordt. Er zijn namelijk drie palen geplaatst aan de rand van het verblijf, uitgerust met een katrol vergelijkbaar met die in het binnenverblijf. Zo kan er dus een ruif met voedsel aan worden gehangen. De gele palen zijn versierd met een patroon gelijk aan dat op de vacht van een netgiraffe. De stellages zijn nog niet in gebruik genomen.

Blijdorp maakt het verschil, ook in Nepal

Foto: Diergaarde Blijdorp (DB-Facebook)

Nepal, gelegen in de verre Himalaya, wordt vaak in één ademzucht genoemd met Mount Everest. Toch is het land meer dan kille bergtoppen: in de dalen treffen we een fragiel maar divers ecosysteem aan. In recente jaren heeft Diergaarde Blijdorp veel betekend voor het beschermen van deze natuurlijke balans. Alweer twee jaar geleden ging Janno Weerman, vakgroephoofd Azië en stamboekhouder van de rode panda, naar Oost-Nepal.

Foto: Diergaarde Blijdorp (DB-Facebook)

Hij heeft veel tijd doorgebracht met de lokale bevolking die, dankzij Diergaarde Blijdorp en het Red Panda Network, opgeleid kan worden om de natuur te beschermen. Ook zijn er toen cameravallen aangebracht die foto’s maken van dieren die voorbijkomen. Al snel was het raak: muntjakken, Aziatische zwarte beren, Assam makaken, luipaarden en vele andere diersoorten blijken het gebied met regelmaat te doorkruisen. Blijdorp gaat nu nog een stapje verder met deze samenwerking en doopt Yukiko en Hima om tot proefpanda’s: het koppeltje gaat GPS-halsbanden dragen, zodat de verzorgers kunnen kijken hoe de dieren hierop reageren en kunnen bepalen of deze methode ook in het wild kan worden toegepast.

Enge Dierendag

Foto: Willem Moesman (BB-Facebook)

Op 31 oktober was het Halloween en traditiegetrouw betekent dat dat in Blijdorp de griezels van het dierenrijk in de spotlight staan! Een team vrijwilligers was in de Rivièrahal gestationeerd, samen met een verscheidenheid aan enge dieren die normaliter een plekje achter de schermen hebben. De opmerkelijke miljoenpoten, de gigantische reuzenslakken en de handtamme rattenslangen: het publiek mocht kennis maken met al deze wezens die doorgaans verafschuwd worden. Nee, ze bijten écht niet.

Foto: Willem Moesman (BB-Facebook)