Dierenvrienden maken zich hard voor Blijdorp

Foto: Johanna Kok (BB-Facebook). Hoewel het aantal zwarte neushoorns verdubbeld is sinds 1995, is dit nog steeds geen tiende van wat er een halve eeuw geleden in Afrika leefde.

Nederlandse dierentuinen dreigen dit jaar 70% van hun inkomsten mis te lopen: een financiële aderlating die geen enkel bedrijf zou kunnen incasseren. Diergaarde Blijdorp uit Rotterdam is op zich een gezonde organisatie, zo bleek uit het recent verschenen jaarverslag: in 2019 boekte de dierentuin een winst van 1,8 miljoen. Normaliter zou dit bedrag later weer in nieuwe bouwprojecten gestopt worden, maar de pandemie stak daar een stokje voor: ”Als gevolg van de sluiting van Blijdorp zijn alle geplande investeringen en onderhoudswerkzaamheden stilgelegd”, zo luidt het. Diergaarde Blijdorp heeft tijdens de sluiting immers 8,5 miljoen euro aan omzet misgelopen en zelfs met de huidige overheidsregelingen moeten alle zeilen de komende tijd bijgezet worden, zo maakten enkele doorgerekende scenario’s in het jaarverslag duidelijk: ”Bij een sluiting van 3 maanden zijn de tijdelijke noodmaatregelen onvoldoende om de komende 12 maanden door te komen (…). Door Blijdorp worden er momenteel gesprekken gevoerd met banken en andere partijen over mogelijke steun.” Juist in deze zware tijden is het hartverwarmend dat de vereniging Vrienden van Blijdorp bijspringt: een lichtpuntje in de duisternis.

Afbeelding: ontwerp nieuwe volière Flamingo-Strand. Klik HIER voor groot formaat.

De Vrienden van Blijdorp vormen al decennialang een trouwe achterban die helpt met geld en goede wil. Soms komt dat neer op spectaculaire giften, zoals vlinderkoepel Amazonica, maar vaak helpen ze ook met kleine ondernemingen. Neem bijvoorbeeld het overnetten van het Flamingo-Strand: al enkele jaren houden de Vrienden een potje geld gereed voor dit plan, waar de Welstandscommissie overigens recentelijk, na jaren van gesteggel, eindelijk goedkeuring voor heeft gegeven. Ook nu steken de Vrienden Blijdorp een hart onder de riem: ”Als vereniging komen wij in actie en zamelen wij de komende tijd 75.000 euro in om de Diergaarde te steunen, om zo ervoor te zorgen dat een aantal belangrijke projecten door kunnen gaan.”

Foto: Johanna Kok (BB-Facebook). Visaya-wrattenzwijnen zijn de enige varkens waarbij de mannetjes tijdens de paartijd verschillende kapsels kunnen krijgen, van hanenkammen tot slordige bloempotkapsels.

Het geld komt ten goede aan meerdere operaties. Zo wordt het Natuurbehoudscentrum dankzij deze bijdrage weer wat groter: het grote aquarium, een overblijfsel uit de tijd dat stukje Oceanium nog de Zee van Cortez werd genoemd, wordt overgeschakeld van zout op zoet water. Zo kunnen hier binnenkort enkele zeldzame cichliden uit Madagaskar rondzwemmen. Bij de Dikhuidenvleugel van de Rivièrahal moet ook het een en ander gebeuren: omdat hier later dit jaar een jong neushoorntje verwacht wordt, wordt er aan het buitenverblijf gesleuteld. Zo kan het qua dierenwelzijn weer wat jaartjes vooruit en is het bestendig tegen een extra stel denderde pootjes. Een andere kritiek bedreigde diersoort die erop vooruit gaat, is het Visaya-wrattenzwijn. Nadat ze op vier andere eilanden uitgeroeid werden, komen ze nu alleen nog voor op twee Filipijnse eilandjes: Panay en Negros. Uit angst dat ze ook daar uitsterven, wordt er in Europese dierentuinen gefokt met de soort. Dit verblijf doet echter al sinds de jaren ’90 dienst en het perk kan wel een opfrisser gebruiken. Zo is het eigenlijk niet meer van deze tijd dat bezoekers zó dichtbij de varkens kunnen komen, dat is te riskant voor mens en dier. Ook wordt het verblijf ietsjes ruimer door een nieuwe kijkplek te creëren vanaf het Amoer-vlonder bij de pelikanen.

Foto: Annemieke de Wit (BB-Facebook). In vijftien jaar tijd is het aantal witkopgieren in Afrika gedaald met 96% doordat stropers karkassen vergiftigen. Een eerdere gieren-crisis in India resulteerde daar in een explosieve stijging van het aantal zwerfhonden en rabiësbesmettingen.

Tot slot wordt er met het geld ook ter plekke, in situ, geholpen: in 2019 doneerde Blijdorp meer dan €140.000 aan natuurbeschermingsprojecten, waarvan ongeveer een derde ten goede kwam aan de rode panda. Verder ontving de Asian Nature Conservation Foundation (olifanten) €15.000 van Blijdorp, gingen er donaties van €10.000 naar het WWF (klimaatonderzoek ijsberen) en Alterra (witkopgieren), nam NCF India (jaarvogels) €7.500 in ontvangst en gingen er in Afrika sommen van tussen de vier- en vijfduizend euro naar het Okapi Conservation Project, WAPCA (mangabeys) en het Ruaha Carnivore Project (leeuwen). Ook waren er fondsen van ongeveer tweeduizend euro voor de Wildlife Conservation Society (gorilla’s), Selamatkan Yaki (kuifmakaken), Indian Rhino Vision 2020 (Indische neushoorns), de Rhino Dog Squad (zwarte neushoorns), het Rhino Sanctuary in Mkomazi (zwarte neushoorns), de EAZA Silent Forest Campaign (Aziatische zangvogels), de Universiteit van Pisa (gelada’s), Madagasikara Voakajy (Malagassische natuur) en STENAPA (zeeschildpadden). Het Fundacion Proyecto Titi (pinchéaapjes) en Wae Wuul Reserve Protection Programme (Komodovaranan) konden beide rekenen op duizend euro steun, met tot slot nog €16.500 voor noodhulp van verscheidende aard, met onder andere de Turtle Surival Alliance als ontvanger. Collectief zijn de leden van de wereldwijde dierentuinorganisatie WAZA met $350 miljoen per jaar de derde grootste geldschieters voor natuurbehoud, na The Nature Conservancy en het WWF. Binnen de komende tien jaar hoopt Blijdorp zijn jaarlijkse natuurbeschermingsfonds uit te breiden tot een miljoen euro, maar met deze ondersteuning hopen de Vrienden van Blijdorp in ieder geval te kunnen bereiken dat er dit jaar geen projecten afgelast hoeven te worden.

Kleine beetjes maken veel: dat hebben de Vrienden van Blijdorp keer op keer bewezen. Wil jij onderdeel zijn van de club die Blijdorp uit de brand probeert te helpen? Met een contributie van nog geen 50 euro help je niet alleen daarmee, maar ontvang je per jaar ook vier magazines met exclusieve behind-the-scenes verhalen en kan je ieder jaar vele interessante lezingen gratis bijwonen waarbij je je vragen kan stellen aan Blijdorp-medewerkers en natuurexperts. Klik HIER om naar de website van de Vrienden te gaan voor meer info en onthoud: vrienden maken het verschil.

Foto: Coby van Hespen (BB-Facebook). Niet alleen coördineert Blijdorp het Europese fokprogramma van de rode panda, maar ze zijn ook nog eens nauw betrokken bij de Noord-Amerikaanse, Australische, Japanse, Indiase en Chinese fokprogramma’s. In geen enkele dierentuin is zoveel voortplantingssucces geweest als in de Rotterdamse Diergaarde.

Kort Nieuws

Terug van weggeweest

Foto: Josien de Vries (BB-Facebook). In 2017 werd Rotterdam verblijd door de geboorte van manoel-kitten Loesje.

Alweer enige tijd is verstreken sinds de Vrienden van Blijdorp de Mongoolse Steppe opzomerden. Het manoelverblijf, al twintig jaar in dienst, ziet er tegenwoordig weer spiksplinternieuw uit met niet alleen een mooie façade, maar ook met een natuurlijkere inrichting. Dusver ontbrak echter nog één ingrediënt uit het recept: de manoels zelf. Het oude echtpaar worstelde ieder jaar meer terugkerende (en steeds erger wordende) kwalen en moest uit hun lijden verlost worden. Een jonge vissende kat was dan ook de eerste katachtige op voet te zetten in het rotsige onderkomen – al waren de verzorgers verrast toen ze hetzelfde dier enkele dagen later op het dak van haar ouders in de Maleise Bosrand aantroffen. Lering werd getrokken uit haar escapade en sindsdien waren het de Himalayaglansfazanten die er vertoefden. Nu heeft het kersverse manoel-duo uit Wrocław eindelijk hun quarantaineperiode uitgezeten en zijn deze kleine, grijze katachtigen uit het Aziatische binnenland weer te zien in Rotterdam. Nou ja, te zien – ze moeten nog even wennen aan hun nieuwe omgeving en zijn pottenkijkers liever kwijt dan rijk. Hoewel trouwe fans al duimen voor nageslacht, zit dat er voorlopig nog niet in: ze zijn van hetzelfde geslacht. Een toekomstige uitwisseling met een andere dierentuin moet daar op termijn verandering in gaan brengen. Het is aan de Schotse stamboekhouder om dat te bewerkstelligen.

Housewarming

Foto: Diergaarde Blijdorp (blijdorp.nl)

Nieuw in Diergaarde Blijdorp: het tijgerzeepaardje (Hippocampus comes). Op de valreep van 2019 werden ze uitgezet in het meest rechter aquarium van het wandrek in het Publiekslab. Deze merkwaardige vissen danken hun naam aan hun gestreepte grijpstaart, al kunnen ze hun huid desgewenst van kleur laten veranderen. Van nature bewonen ze koraalriffen in de Zuid-Chinese Zee, maar hun situatie is niet bepaald rooskleurig. Niet alleen sterven koraalriffen en masse af door de stijgende zeespiegel, het opwarmen van de zee, vervuiling en het opspuiten van eilanden voor militaire doeleinden, maar jaarlijks verdwijnen er zo’n 20 miljoen zeepaardjes door toedoen van Chinese kwakzalvers. Het tijgerzeepaardje staat dan ook bekend als een kwetsbare diersoort. In hun heenkomen in het Oceanium zijn ze niet altijd even gemakkelijk te vinden, maar de verwachting is dat ze, eenmaal volgroeid, uiteindelijk goed zichtbaar zullen zijn met een lengte van ruimschoots 15 centimeter.

Dodelijk

Foto: Cor de Gier (BB-Facebook)

Er is weer een cobra in het Aziëhuis! Zijn voorganger blies in de herfst zijn laatste adem uit, waardoor dit terrarium in het hartje van de Maleise Bosrand enige tijd leeg stond. De Indiase brilcobra dankt zijn naam aan de tekening op hun ‘hoed’: de brede kap die cobra’s kunnen opzetten als ze zich bedreigt voelen. Overigens is de kans dat je dit machtsvertoon in gevangenschap ziet minimaal. Van nature houden slangen er een rustig bestaan op na en de meeste tijd brengen ze rustend door. Wie met deze dieren werkt, moet echter altijd op zijn hoede zijn: in Zuid-Azië wordt deze soort als onderdeel van de ‘Grote Vier’ gezien, het soortenkwartet dat het merendeel van alle slangenslachtoffers op zijn kerfstok heeft. Er bestaat een (prijzig) tegengif, maar naar schatting kan 20% van de mensen die in confrontatie met de brilcobra komen het niet navertellen. Overigens zou het goed kunnen dat dit percentage in de komende jaren flink gaat dalen, want onderzoekers in Leiden en Utrecht zijn erin geslaagd om gifklieren van enkele giftige reptielen in het lab te kweken. Zo zou medicatie in de toekomst veel gemakkelijker verkrijgbaar kunnen worden.

Geschuif

Foto: Rob van Eijk (BB-Facebook)

De Bengaalse oehoes zijn weer terug op hun vertrouwde honk: de volière rechts van de ingang van het Aziëhuis. In recentere tijden waren ze te vinden in de Amoervolière, nadat de inwonende Laplanduilen in 2017 overleden aan het Usutu-virus, beter bekend als de roemruchte merelziekte. Momenteel staat dit verblijf, gesitueerd tussen de Amoerpanters en de flamingo’s, nog leeg, maar deze verhuizing lijkt te impliceren dat nieuwe invulling niet lang meer op zich laat wachten. Een geheel ander transport vond plaats in Amazonica: de vergrijzende groep roodbuikpiranha’s is aangevuld met elf jonge dieren. Het is altijd even spannend wanneer vleesetende vissen aan elkaar worden voorgesteld, maar gelukkig verliep de introductie zonder bloedvergieten. Piranha’s zijn sowieso een stuk minder meedogenloos dan de meesten denken: verreweg het grootste deel van hun leven brengen ze solitair door, scharrelend naar kleine prooien. Ook een kleine verandering in het Natuurbehoudscentrum: de jongvolwassen spinschildpadden, die in een hoekje van het ploegschaarschildpadden-verblijf vertoefden, zijn weer achter de schermen geplaatst. Niet getreurd, deze soort is nog altijd te vinden in het wandrek van het ‘glazen huis’.

Liefdesnestje

Een bijzondere nieuwe inwoner in de Tropenvleugel van de Rivièrahal. Een jonge jaarvogel is overgekomen uit de Verenigde Staten om haar Rotterdamse soortgenoot te vergezellen. Er was al snel sprake van een klik: het mannetje bood besjes aan en het vrouwtje accepteerde. Regelmatig neemt ze een kijkje in de nestkast. Mocht zijn charmeoffensief slagen, is dat rede voor grote vreugde: al jarenlang hebben wil het maar niet lukken met de fok van deze grote Aziatische vogels. Hun voortplantingsstrategie vergt dan ook exceptioneel onderling vertrouwen: wanneer het vrouwtje overgaat tot broeden, wordt de opening van de uitgekozen boomholte dichtgemetseld. Een kleine spleet stelt het mannetje in staat regelmatig eten te brengen. Samenvallend met de broedperiode zorgt het gebrek aan daglicht zorgt ervoor dat het vrouwtje gaat ruien en haar vliegvermogen grotendeels verliest. Anders gezegd: mocht haar partner tijdens de broed ophouden met zijn bevoorradingsvluchten, is ze in ten dode opgeschreven. Dan wil je wel kieskeurig in je partnerkeuze zijn!

Foto: Greet van Norde (BB-Facebook). Het nieuwe jaarvogelvrouwtje (links).

Kort Nieuws

Verenpracht

Foto: Josien de Vries (BB-Facebook)

Nieuw in Blijdorp: de Papoeamaina (Mino dumontii). Zoals de naam al verklapt, komt deze zangvogel voor op Nieuw-Guinea en omliggende Pacifische eilandjes. Het is een grote spreeuwensoort met een korte staart. Rond de ogen groeien geen veren en is de oranjegele huid zichtbaar. Verder is de vogel overwegend zwart met een groenblauwe glans. Het koppeltje leeft in de Tropenvleugel en komt regelmatig tevoorschijn. Voorlopig zitten ze, volgens de standaard procedure voor pas aangekomen dieren, wel nog even afgezonderd van de rest. Een echte lust voor het oog voor menig Blijdorp-vogelaar!

Victoria Serre

Om nog even in de Oostvleugel van de Rivièrahal te blijven: de vrouwelijke jaarvogel is weer te zien. Er werd gehoopt dat ze zou gaan broeden, maar daar is het dus helaas niet tot gekomen. Jaarvogels brengen hun kroost voort op een manier die geen enkele andere diersoort hen nadoet. Klik HIER voor alle informatie daarover. Verder is de Scheepmakers kroonduif al een tijdje niet waargenomen. Beter nieuws is dat de balispreeuwen aanstalten maken tot broeden! Deze vogelsoort is kritiek bedreigd, dus alle nageslacht is welkom. Bij de molonetispreeuwen zijn, zoals vaker het geval is, alweer jongen te zien.

Spring-in-‘t-veld

De pasgeboren zwarte neushoorn is een meisje! Ze groeit keurig volgens de verwachtingen, drinkt bij Naima en verkent haar stekje: een echte voorbeeldbaby! De verzorgers denken inmiddels na over een leuke naam voor de kleine doerak. Voorlopig blijft ze nog even achter de schermen, dus we zullen het nog even moeten stellen met de webcambeelden en zo nu en dan wat foto’s en filmpjes van het selecte groepje mensen dat al op kraamvisite is geweest: de Diergaarde-staf en een cameraploeg van RTV Rijnmond.

Tandarstbezoek

Mondgezondheid is erg belangrijk. Dat geldt ook voor Irma, de oudste olifant en tevens de leidster van de Blijdorpgroep. Een verzorger merkte dat ze minder plezier had in het eten van appels, haar favoriete snack. De dierenarts ontdekte vervolgens dat bij het wisselen van haar kiezen, een stukje van de oude tand was blijven zitten. In tegenstelling tot mensen, wisselen olifanten hun leven lang. Irma smikkelt inmiddels, dankzij de dierenarts, weer als vanouds.

Verstekeling

Screenshot: Diergaarde Blijdorp (YouTube). Wasbeer Famous

Even voorstellen: wasbeer Famous. Tot voor kort leidde hij een onbezorgd bestaan in New York, Amerika. Een van zijn escapades zou echter uitlopen op een heus avontuur! Hij klauterde in een container die vervolgens via een schip naar de andere kant van de Atlantische Oceaan werd gebracht. Zo kwam hij, sterk verzwakt, aan in de haven van Rotterdam. De dierenambulance wist hem te vangen, dus nu heeft hij een nieuw onderkomen gekregen in Diergaarde Blijdorp. Hij leeft inmiddels samen met de wasberen die Blijdorp heeft overgenomen van Stichting AAP.

Afscheid

De mutatiesectie van het Vriendennieuws vermeldt de dood van een mannelijke zeeschildpad. Hoewel niet verder gespecificeerd wordt welke, gaat het vermoedelijk om zeeschildpad Flappie. Flappie, die in 1996 naar Blijdorp kwam, ging de afgelopen maanden dusdanig in zijn gezondheid achteruit dat hij gedwangvoerd moest worden door de verzorgers. Wij moeten overigens vermelden dat dit nieuwtje al in een eerder nieuwsbericht had moeten verschijnen, maar toen is het abusievelijk over het hoofd gezien.

Vlindercongres

Net als in 2006 kwam IABES, de International Association of Butterfly Exhibitors and Suppliers, dit jaar bijeen in de Rotterdamse dierentuin. IABES is een van de grootste gemeenschappen van vlinderkwekers ter wereld en zet zich in voor de bescherming van deze kleurrijke insecten, die door bestrijdingsmiddelen en een afnemend leefgebied steeds vaker het onderspit moeten delven. Het hoofddoel van hun jaarlijkse bijeenkomsten is het uitwisselen van kennis en informatie en het gezamenlijk aanpakken van problemen. Een bezoekje aan vlinderkoepel Amazonica kon uiteraard niet ontbreken.

Puntjes op de i

Bij de gorillabinnenverblijven en de zeearendenvolière zijn wat kleine dingetjes aangepast. In het Mensapengebouw is er voor gezorgd dat oude versleten touwen zijn vervangen door nieuwe. Door een nieuw systeem kunnen de verzorgers ze steeds ergens anders ophangen, zo blijft het interessant voor de gorilla’s. Bij de Stellers zeearenden is meer groen aangebracht in het verblijf om de gemoederen te bedaren. Het wil al langer niet vlotten tussen het echtpaar, het ging tijdenlang zelfs zo slecht dat ze in een kleinere volière moesten worden gehuisvest zodat het vrouwtje de man niet de hele vliegkooi door kon jagen! Gelukkig lijkt er geen relatietherapie meer nodig momenteel.

Het huis uit

Je zou het niet zeggen, maar Penang is echt nog maar anderhalf jaar oud! Als kleintje was het verschil tussen hem en zijn ouders nog dag en nacht; jonge tapirs zijn gecamoufleerd met hun bruine vacht met witte stipjes. Net als zijn ouders heeft hij nu een zwart-witte vacht en qua grote lijkt hij al helemaal niet meer op dat ukkie van toen! Tijd om op eigen benen te staan. Binnenkort krijgt hij een eigen stekje in Stuttgart. En zijn ouders? Ach, die zijn reeds volop aan het oefenen voor nog een kindje…

Okapi-Geschuif

De afgelopen week heeft Gerrit, onder toeziend oog van de verzorgers, kennis gemaakt met zowel Ngwani als, volgens bezoekers, Rab. Aanvankelijk was het soms een beetje spannend voor de kleine vent, maar al snel klikte het tussen de okapimannen. Blijdorp’s kwartaalblad De Giraffe ligt toe dat Gerrit inmiddels al (zo goed als) zelfstandig is en ook de nachten in Hart van Afrika alleen doorbrengt, zonder moeder Kamina dus. Het idee is om hem voortaan bij een van de mannetjes te zetten. Dat zal waarschijnlijk Ngwani worden, want naar verluidt zal Rab op korte termijn Rotterdam inruilen voor het Franse Arcachon. Met de jongere okapi, Mboshi, gaat het tevens erg goed. Inmiddels mag hij de binnenverblijven al verkennen.

Foto: Josien de Vries (BB-Facebook). Okapi Mboshi

Geboortegolf in volle gang!

De jaarlijkse babyboom in Diergaarde Blijdorp is weer begonnen! Er zijn op allerlei locaties in de dierentuin verschillende kuikens te spotten en ook bij de zoogdieren begint de geboortegolf langzaam maar zeker op gang te komen. Ongetwijfeld zijn er nog veel meer kleintjes op komst…

Foto: Angelique Blijleven (BB-Facebook)

In de Gierenrots-volière zitten in het nachtverblijf achterin het verblijf drie maraboe’s op het nest. In 2012 kropen er voor het eerst jonge maraboe’s uit het ei in Blijdorp en in 2014 werden de eerste exemplaren in de buitenlucht grootgebracht. Ook dit jaar belooft dus weer veel goeds voor de fok met de exotische ooievaarsoort. Verderop in de Afrikaanse volière broedt ook een kapgier in de bezoekershut. Hoewel gieren helemaal geen jagers zijn, verdedigen ze hun nest uiteraard fel! Daarom is een klein gedeelte van de overkapping rondom het nest afgezet. Belangrijk om even te vermelden is dat in een persbericht van Blijdorp foutief staat vermeld dat het nest van een witkopgier is.

Een bijzondere geboorte in het Oceanium! Daar zijn voor de tweede keer dit jaar Cubaanse hutia’s geboren. De twee kleintjes zijn op 2 mei ter wereld gekomen. Sinds 2002 lukte het niet meer om met deze knaagdieren te fokken, maar met de komst van jongere exemplaren uit andere dierentuinen kwam begin dit jaar de geboorte van drie jonge hutia’s.

Foto: Josien de Vries (BB-Facebook)

Ook in de Grote Vliegkooi zet de geboortegolf door. Inmiddels is er een tiental nesten van kleine zilverreigers en kwaks te vinden in één boom en ook de zwartkopibissen aan het nestelen. Bijzonder is dat ook de wolnekooievaars aanstalten maken tot broeden en de Indische nimmerzaten ook al meerdere keren op nestlocaties zijn waargenomen.

Ook de Maleise Bosrand is geen uitzondering, ook hier zijn een aantal jongen te vinden. Bij de bantengs, een zeldzame wilde rundersoort uit Azië, zijn twee kalfjes geboren en er wordt nog een derde verwacht. Iets verderop, in het Aziëhuis, heeft het koppeltje Balabac kantjils voor nageslacht gezorgd. Opmerkelijk is dat het persbericht hierover over het ‘eerste gezonde’ jong sprak, terwijl al meerdere jongen van hetzelfde koppeltjes ondergebracht zijn in andere dierentuinen. Diergaarde Blijdorp verklaarde die woordkeuze later met ”Het vorige jong van dit stel is overleden”. Hoe het met de andere jongen zit, is onduidelijk.

In de Tropenvleugel zijn meerdere nestjes bij de molonetispreeuwen gespot en ook de groenvleugelduiven zijn druk in de weer met nestmateriaal. Klaarblijkelijk is het ook bij de exotische vogels lente. Een iets minder positief teken is dat het ‘derde’, achterste deel van de Victoria Serre weer toegankelijk is voor publiek. Eerder werd dit deel van de Rivièrahal afgesloten om de jaarvogels wat rust te gunnen, omdat ze voortekenen van broeden vertoonden. Vooralsnog lijkt het er dus niet op dat dit koppeltje gewone jaarvogels voor jongen gaan zorgen.

Ook bij de moeraswallaby’s is de jaarlijkse baby boom begonnen. In Australië zijn de eerste ‘joeys’, zoals jonge buideldieren worsen genoemd, alweer te spotten in de buidel. Ook de kroeskoppelikanen lijken nog even door te gaan. Terwijl de eerste jonkies al flink aan het groeien zijn, zitten er nog dieren op het nest.

Foto: Angelique Blijleven (BB-Facebook)

Kort Nieuws

  • De manoels laten zich al geruime tijd niet zo goed zien voor het publiek. Hoewel dit aanvankelijk kwam door de winterrust van deze katachtigen, weten we nu dat het mannetje ziek is. Wat hij precies onder de leden heeft, is niet bekend gemaakt. Als geluk bij een ongeluk heeft hij wel succesvol gepaard met zijn partner en is het vrouwtje inmiddels bevallen van een nestje. Naar verwachting zullen de kleintjes medio mei tevoorschijn komen.
  • Sinds 3 april hebben de rode panda’s gezelschap gekregen van een koppeltje kuifhertjes. Toen kleine panda’s Hima en Yukiko in 2015 een nieuw, ruim verblijf kregen, was het al de bedoeling dat deze kleine hoefdieren erbij zouden komen. Het vrouwtje, dat al langer achter de schermen aanwezig was, is inmiddels voorgesteld aan mannetje Jannoh dat in 2016 in de Chinese Tuin geboren is. De kuifhertjes hebben hun eigen stal en beschikken over de kade ‘achterin’ het verblijf. De kleine panda’s begeven zich voornamelijk in de boomtoppen en kunnen desgewenst ook naar een eiland aan de andere kant van het vlonder gaan.
  • In het Oceanium zijn de ijsschotsen bij de Falklands vervangen door een geprojecteerde variant. Zoals abonnementhoudersblad De Giraffe het verwoordt, kunnen kinderen ‘zonder dat hun schoenen nat worden’ genieten van Antarctica. Door speciale sensoren ‘bewegen’ de ijsschotsen zoals ze in het echt ook zouden doen en eens in de zoveel tijd brengt een digitale pinguïn een bezoekje…
  • Voor zij die het zich afvroegen: naar verwachting zal Kamina in mei bevallen van haar zesde kalf. De dracht van een okapi duurt zo’n 15 maanden en, met nog maar één maand te gaan, is ze dan dus al een hoogzwangere dame. Verzorgers laten weten dat ze sinds het begin van haar zwangerschap nog wel eens wat afwezig overkomt, en vrij schrikachtig is. De trotse aanstaande vader is Ngwani. Een van Kamina’s kleintjes, M’buti, leeft nog altijd samen met haar moeder. Binnenkort zullen er webcambeelden vanuit Hart van Afrika beschikbaar zijn.
  • De volière van de gewone jaarvogels bij het Aziëhuis heeft nieuwe inwoners gekregen. Het zou gaan om manenduiven en een Scheepmakers kroonduif. Zij leven zij aan zij met de al langer aanwezige blauwe eksters. De gewone jaarvogels zijn verhuisd naar het voormalige verblijf van withandgibbons Nico en Saar, al laat de nieuwste editie van De Giraffe doorschemeren dat zij niet de permanente invulling van het verblijf worden.
  • Bijzonder in Amazonica: in de rupsenhut zijn de poppen van de vlindersoort Tithorea tarricina te zien. Hoewel de volwassen dieren zelf, met hun voornamelijk felrode vleugels, al een prachtig zijn, vallen de cocons extra op. Ze hebben namelijk een glanzende gouden kleur…
  • Het woudaapje, het koppeltje mangrovereigers en de witwangfluiteenden die begin dit jaar vanuit Burgers’ Zoo zijn overgekomen worden voorlopig ondergebracht in de Ibis-Volière. Opmerkelijk is dat woudaapjes van nature helemaal niet voorkomt in Zuid-Amerika en beter zou passen in de Okapi-Volière. Er leven daar tevens enkele witwangfluiteenden, maar deze watervogels komen op beide continenten voor. Wie van plan was om van dichtbij foto’s te maken van ze, moet nog even wachten: in verband met de landelijke ophokplicht zijn alle doorloopvolières tot nader bericht gesloten voor publiek.
  • In het Publiekslab van het Oceanium zijn weer kleine zeepaardjes te bewonderen. Dit keer gaat het om de kortsnuitzeepaardjes, die onder meer in de Oosterschelde leven, en gestreepte zeepaardjes uit de Caraïbische Zee. Diergaarde Blijdorp heeft al meerdere keren succesvol gefokt met deze bizarre zeedieren en in hetzelfde aquarium zijn met regelmaat ook haaieneieren te vinden.
  • Op 5 april zijn de Vrije Vlucht Voorstellingen weer begonnen! Met het zachte lenteweer kunnen de vogels weer de vleugels strekken. Mits het weer het toelaat, vinden de vogelshows elke dag om 11.00 uur, 13.30 uur en 15.00 uur plaats bij de tribunes bij Amazonica.

Foto: Jean-Luc Sleijpen (BB-Facebook)