Kort Nieuws

Oude bekenden

Foto: Cor de Gier (BB-Facebook)

Ze zijn terug van weggeweest: de Coloradopadden (Incilius alvarius). Toen de Zee van Cortez op de schop ging, verhuisden ze naar een verblijf achter de schermen, maar nu het Natuurbehoudscentrum is opgeleverd, kunnen ze hun oude onderkomen weer betrekken. Het voldeed immers nog prima en zo werd er gelijk wat geld bespaard. Ook de verblijven waar nu Aziatische zangvogels en wat zoutwatervissen leven en de toekomstige onderkomens van de gilamonsters en zeilhagedissen zijn ‘gerecycled’ voor het Natuurbehoudscentrum, al geldt meestal dat ze qua inrichting niet terug te herkennen zijn. De Coloradopad is een bijzonder dier, ook al ziet het er in vele opzichten uit als een doorsnee amfibie. Het IUCN beschouwt de Coloradopad als Least Concern, maar veel regionale overheden in de Noord-Amerikaanse Sonora-woestijn bestempelen hen als lokaal bedreigd. Hun witte gifklieren beschermen de padden immers wel tegen roofdieren (en zijn krachtig genoeg om een flinke hond om te leggen), maar tegen habitatvernietiging en pesticiden zijn ze niet opgewassen…

Schildpaddenschool

Foto: Zootierliste (zootierliste.de). Een volwassen McCordsslangenhalsschildpad

Nog meer nieuwe inwoners van het Natuurbehoudscentrum. In het zogenaamde ‘glazen huis’, de centrale ruimte van de zaal die alleen geopend is wanneer er toezicht wordt gehouden, heeft nog een aantal jonge schildpadden hun verblijven in gebruik genomen. In één terrarium zijn nu twee jonge spinschildpadden (Pyxis arachnoides), iets meer dan een jaar oud, te bewonderen en in een ander verblijf woont een kleine McCordsslangenhalsschildpad (Chelodina mccordi). Het zijn wellicht bekende namen: tot vrij recentelijk waren enkele volwassen McCordsslangenhalsschildpadden te vinden in het Aziëhuis en iets langer geleden hadden de spinschildpadden een verblijf in de Rivièrahal. Het zijn ook allebei soorten waar Blijdorp zich om prijst: beide soorten zijn opgenomen in de top 25 meest bedreigde schildpaddensoorten ter wereld. Van de McCordsslangenshalsschildpad wordt zelfs gedacht dat hij in het wild (functioneel) uitgestorven is. De Diergaarde behoort tot een handjevol organisaties dat met enige regelmaat fokt met deze soorten.

Soortgenoot

Foto: Johanna Kok (BB-Facebook)

Het is een markante verschijning: de Scheepmakers kroonduif, een van de eerste dieren die je op de reis door de Maleise Bosrand tegenkomt. Sinds kort hebben ze gezelschap van een roodsnavelkitta, een kraaiensoort met een groot verspreidingsgebied in Zuidoost-Azië. Blijdorp had al een roodsnavelkitta, deze verblijft in Taman Indah. Mogelijk wil de Diergaarde uiteindelijk proberen een koppeltje samen te stellen met deze dieren. De roodsnavelkitta is een mooi dier: hun blauwgrijze romp met witte onderzijde en lange, sierlijke staart en hun zwarte kop met witte kruin staan in schril contrast met hun felrode snavel. Vergelijkbaar met onze eigen kraai zijn ze niet kieskeurig en eten ze wat voorhanden is en zijn ze te vinden in veel verschillende leefomgevingen.

Scheiding

Recentelijk is een hek opgetrokken in het bongoverblijf. Met de nieuwe rastering is het verblijf in tweeën gesplitst: een kant met zicht op de Mhorr-gazelles en een tegenover de zebra’s. Het is niet bekend wat het doel van het hek is: vooralsnog mogen de twee bongo’s aan dezelfde kant staan.

Macho-Makaak

Foto: Cor de Gier (BB-Facebook)

Kuifmakaak Puzzle was een bijzondere: jaren lang werd gedacht dat hij onvruchtbaar was, want de fok met hem wilde maar niet lukken. In 2014 vielen er dan ook heel wat monden open toen bleek dat hij toch wel in staat was om zich voort te planten. Kennelijk had hij de smaak te pakken, want er werden in de jaren daarna nog heel wat kuifmakaakjes geboren. Na zijn overlijden in 2017 is de fok in Blijdorp echter stilgevallen. Daar moet een nieuwkomer, Kersen geheten, verandering in komen brengen. Zijn kennismaking met de groep verliep probleemloos. Wel vond hij de tunnel tussen het binnenverblijf en het buiteneiland een beetje eng, maar ook dat obstakel is inmiddels overkomen. De zwarte kuifmakaak is een kritiek bedreigde diersoort afkomstig van het Indonesische eiland Sulawesi, al loopt het Europese fokprogramma gelukkig op rolletjes.

Rectificatie

Foto: Dinie Smit (BB-Facebook)

In een eerder nieuwsbericht lieten we weten dat, nu leeuwin Bente uit het fokprogramma gehaald wordt, de zogenaamde Shantee-lijn tot een einde kwam in Rotterdam. Na publicatie kregen we echter een e-mail van een kenner die ons enige inzichten gaf in het Europese stamboek van de Aziatische leeuw. Wat blijkt? Voordat Shantee in 2005 naar de Diergaarde kwam, was ze elders al bevallen van een dochter genaamd Kolya. Shantee was al zwanger van Bente toen ze naar Blijdorp kwam, oftewel: deze Koyla is een zus van Bente. Koyla beviel later in Planckendael van een nestje van vijf. Een van die kleintjes kreeg uiteindelijk de naam ‘Lalana’. Lang verhaal kort: Lalana is een kleindochter van Shantee en de drie welpjes zijn dus achterkleinkinderen van Shantee. Zo leeft de oorspronkelijke Aziatische leeuw van Blijdorp dus alsnog voort…

In Memoriam

Foto: Danny Noorman (BB-Facebook)

Verzorgers bevestigen inmiddels dat het laatste Zuid-Afrikaanse stekelvarken eind vorig jaar ingeslapen is. Op zijn oude dag kwamen steeds meer kwaaltjes aan het daglicht, maar toen hij zelfs niet meer in staat was om te eten (zijn kaken hadden een lange achtergrondgeschiedenis van behandelingen) is besloten om hem uit zijn lijden te verlossen. Of Blijdorp plannen heeft om nieuwe stekelvarkens te gaan houden in de Krokodillenrivier, is niet bekend.

Blijdorper Baby’s

Foto: Greet van Norde (BB-Facebook)

Het is de voorbode van de geboortegolf die ons dit voorjaar te wachten staat: nadat begin januari al een witkruinmangabey geboren werd, inmiddels Quinn gedoopt, zagen in de Maleise Bosrand in de vroege uurtjes van afgelopen vrijdag en vandaag twee jonge bantengs het levenslicht. Het zijn de laatste jongen van banteng Bas, die zelf eind vorig jaar overleed.

Foto: Greet van Norde (BB-Facebook)

Kort Nieuws

Ontsnapt! Soort van…

Foto: Johanna Kok (BB-Facebook)

Ze zijn misschien oud, maar ze halen nog steeds apenstreken uit: de ringstaartmaki’s in de Grote Vijver. In 2010 kwam een tiental lemuren uit Apenheul naar Rotterdam om daar hun oude dag te slijten. Ringstaartmaki’s besteden een groot deel van de dag aan onderlinge verhoudingen – niet geheel ongelijk aan mensen volgens sommigen – dus zo nu en dan kan het nogal botsen tussen twee dieren. Dat bleek eind vorig jaar het geval toen de verzorgers opeens een dier minder telden. Met een bootje gingen ze de vijver op, op zoek naar hun verstekeling. Uiteindelijk werd ze gevonden onder een graspol aan de oever. De hereniging was echter geen hartelijke: de drie dominante oudjes hadden het voorzien op haar en wisten ook de rest van de groep op te hitsen. De drenkeling bleek ook nog eens een flinke wond onder haar oksel te hebben. Binnen is ze daarvoor behandeld en stapsgewijs weer bij haar soortgenoten gezet, wat dusver een succes lijkt.

Uitzwaaien

Foto: Josien de Vries (BB-Facebook)

Kleine Blijdorpers worden groot, zo ook bongo Kai. Alweer meer dan twee jaar geleden werd een tamelijk vergeten stukje Diergaarde verblijd met zijn geboorte. Werkelijk verblijd, want voortplanting bij deze bosantilope, ook wel ’s werelds mooiste antilope genoemd, is zeker geen garantie. In oktober vorig jaar is hij verhuisd naar het Deense Givskud Zoo. Het Vriendennieuws laat weten dat in die periode eveneens een mannelijk kuifhertje en een moeraswallaby zijn vertrokken naar de oosterburen, drie dames koeneusroggen en een maraboe naar Frankrijk zijn verhuisd en een François’ langoer-man verkast is naar Pairi Daiza.

”Nalatenschap”

Foto: Karin Seltenrijch (BB-Facebook)

Ongetwijfeld heb je haar eens wel zien zitten: het opmerkelijke dier dat de neushoornleguaan wordt genoemd. Ze verblijft in het stukje Antillen van het Oceanium, tegenover de mangrovebak. Het verblijf doet overigens eerder aan als een woestijngebied, maar dat moet het ook zijn: in het wild zijn ze te vinden in droge regio’s van het eiland Hispaniola (verdeeld tussen Haïti en de Dominicaanse Republiek), waar ze steeds zeldzamer worden. Al enige tijd heeft Blijdorp alleen een vrouwtje van deze soort, nadat haar partner ingeslapen werd. Het lijkt er nu op dat hij toch zal voortleven: het Vriendennieuws laat weten dat het vrouwtje mogelijk eieren draagt. Wordt (hopelijk) vervolgd!

Poedoe-Perikelen

Foto: Rob van Eijk (BB-Facebook)

De komende tijd wordt het een komen en gaan in het Zuid-Amerika continent, in het specifiek bij het stukje Andes: momenteel verblijft hier één Chileense poedoe. Deze zal binnenkort het park verlaten om ruimte te maken voor twee jonge broertjes. Eén van die mannetjes zal uiteindelijk doorreizen naar een ander park en het overgebleven mannetje krijgt dan gezelschap van een vrouwtje.

Oceanium-Update

Het Publiekslab en het nieuwe Natuurbehoudscentrum tonen enige overeenkomst: beide zalen van het Oceanium zijn, op de verblijven zelf na, niet gethematiseerd en vrijwilligers zijn er volop aanwezig om te vertellen over de dieren. Helaas zijn de deuren van het Publiekslab al sinds augustus vorig jaar gesloten. De verzorgers ontdekten toen een parasiet in het systeem en bij nadere inspectie bleek dat hij wijdverspreid door alle aquaria aanwezig was. Hoewel de schade onder de dieren naar verluidt beperkt is gebleven, moest het hele aquariumrek tegen de vlakte gegooid worden. Sindsdien is er op het oog weinig vooruitgang geboekt, maar bronnen melden dat de zaal in april weer open moet gaan. Dan nog een klein nieuwtje vanuit Platform Zeezicht. ”Is dat het platform bij de zeeleeuwen?” Nee, een bekende naam is het niet voor menig Blijdorp-bezoeker. Platform Zeezicht is het tussenstukje tussen de Amazone-aquaria en het pinguïnverblijf in het Oceanium. Leuk voor de jongere bezoekers is de nieuwe quiz die daar nu te doen is, waardoor ze spelenderwijs wat te weten komen over de gevolgen van zwerfafval en plastic op het leven in de zee.

Zonnebaden

Foto: Rob van Eijk (BB-Facebook)

”Is die echt?” Het is een veelgehoorde vraag in de Krokodillenrivier. Doodstil kunnen ze op hun stukje strand liggen, de drie gigantische Nijlkrokodillen van Blijdorp. Uiteraard spreekt vooral het dier dat normaliter neerstrijkt vlak voor de bezoekersruit tot de verbeelding. In de loop der jaren hebben de kroko’s ieder hun favoriete plekjes op de kade verworven, maar door daar dag in, dag uit te liggen hebben ze flinke kuilen gecreëerd. Om ze wat beter zichtbaar te maken, moest er het een en ander opgehoogd worden, maar dat betekent dat ze toch echt even van hun plekjes zouden moeten wijken. Het had flink wat voeten in de aarde om een van de strandjes te ontruimen, maar tegen een schadevergoeding bestaande uit een lekkere snack zei de groep natuurlijk geen nee.

Komodo-Commotie

Foto: Anja Theunissen (BB-Facebook)

In 2012 bliezen de Vrienden van Blijdorp het Aziëhuis, tot dan toe een stallencomplex, nieuw leven in. Sindsdien is het gebouw constant in ontwikkeling geweest: soorten kwamen en gingen. Zo zijn er tegenwoordig vleesetende planten te zien waar aanvankelijk schuttersvissen zaten, hebben de krokodilstaarhagedissen plaats gemaakt voor wandelende bladeren, is er een nachtverblijf gerealiseerd voor slanke lori’s en is een reptielenterrarium vervangen door een verblijf voor toepaja’s. Terwijl her en der dus ‘kinderziekten’ verholpen werden, bleef er één hekelpunt over: het verblijf van de Komodovaranen. Het was het klapstuk van het Aziëhuis, maar eigenlijk werkte het niet goed voor de dieren. Vandaar dat Blijdorp binnenkort een nieuw onderkomen gaat realiseren bij het Oceanium, als onderdeel van Eiland-Hoppen. Het lijkt er nu op dat we ze tot die tijd niet meer gaan zien: het verblijf staat leeg en ook het soortbordje is weggehaald. Dat betekent niet dat ze niet meer in Rotterdam aanwezig zijn: al langere tijd verbleef het mannetje in het oude verblijf in de Rivièrahal en zo nu en dan zou ging hij naar de Maleise Bosrand om het vrouwtje te dekken. Of het vrouwtje nu permanent is ingetrokken bij de man, is niet bekend. Een tijdje terug werd immers al bekend dat Blijdorp binnenkort van vrouwtje zou wisselen, dus mogelijk is ze naar een andere dierentuin en doet een toekomstige Komodo-dame gewoon haar intrede in het Aziëhuis.

Kattenkwaad

Foto: Rob van Eijk (BB-Facebook)

Nu iedereen zich vergaapt aan de leeuwenwelpjes (die je dankzij DIT filmpje van Blijdorp nu ook uit elkaar kan houden), zou je bijna vergeten hoe het met de andere grote katachtigen in het park gesteld is. Voor de Sumatraanse tijgers geldt nog steeds een fokverbod. In principe zouden Emas en Alia een goed koppeltje zijn, maar de Europese dierentuinen zitten simpelweg vol. Alia heeft inmiddels een implantaat gekregen waardoor ze zo nu en dan wel op bezoek kunnen gaan bij elkaar en zo zichzelf kunnen bezighouden. Ook van de Amoerpanters hoeven we niet veel te verwachten de komende tijd. Zo zeldzaam dat ze zijn, momenteel zijn weinig dierentuinen op zoek naar nieuwe aanwas. Daarnaast mogen Cema en Vatne ook niet meer met elkaar fokken, want toen er in 2016 een paar welpjes dood ter wereld kwamen, was een hiervan zwart. Blijkbaar hebben Cema en Vatne allebei het recessieve gen voor de zwarte vachtkleur, maar zwarte Amoerpanters zijn niet bepaald bevorderlijk voor het fokprogramma: vaak worden ze verstoten door de ouderdieren. Momenteel hoopt de Diergaarde dat de stamboekhouder een vervanger kan regelen voor Cema.

Foto: Johanna Kok (BB-Facebook). Soms kunnen de herenigingen tussen Alia en Emas er heftig aan toegaan… (archieffoto)

Kort Nieuws

Ontsnapt!

Foto: Josien de Vries (BB-Facebook). Rüppells gier, archieffoto.

Wie afhankelijk is van het openbaar vervoer, heeft het niet bepaald makkelijk gehad de laatste tijd. Uiteraard was het winterweer hier de voornaamste schuldige aan, maar laatst was het een ander verhaal. Omdat het zondag best mooi weer was, leek het de trainers van de Vrije Vlucht Voorstellingen een goed idee om de gieren even de vleugels te laten strekken. Zo raken ze er alvast aan gewend voor wanneer de reguliere shows weer beginnen dit voorjaar. Een van de aaseters kon echter geen genoeg krijgen van het speelkwartiertje en streek neer buiten de grenzen van de Diergaarde, in de buurt van de spoorweg. ProRail liet de treinen wat trager rijden om ongelukken te voorkomen. Of de gier al een punt heeft gezet achter zijn excursie, is niet bekend. Overigens maken de vogels van de vogelshow het wel vaker bond: inmiddels zijn ze op het nippertje aan het noodlot ontsnapt in onder meer het ijsberenverblijf en het vicuñaverblijf en de verzorgers hebben verstekelingen opgehaald in plaatsen zo ver als Zoetermeer, Bodegraven en Spijkenisse.

Natuurbehoudscentrum: laatste loodjes…

Foto: Vrienden van Blijdorp (Vriendennieuws)

Aanstaande zondag is het dan zover: de Vrienden van Blijdorp mogen weer lintjes doorknippen, ditmaal wederom in het Oceanium. Het Natuurbehoudscentrum zal dan officieel in gebruik genomen worden. Het gaat er overigens nog om spannen of de gefacelifte Zee van Cortez volledig klaar zal zijn. Het Natuurbehoudscentrum moet benadrukken dat de voornaamste taak van dierentuinen in de 21ste eeuw bij natuurbescherming ligt. Daartoe wordt er veel nadruk gelegd op educatie, maar de aandacht zal uiteraard hoofdzakelijk uitgaan naar de bijzondere nieuwe inwoners. Antilliaanse leguanen, Egyptische landschildpadden, vuursalamanders, spinschildpadden: stuk voor stuk balanceren ze op het randje van de afgrond. Nog niet de gehele soortenlijst is publiekelijk, zo is het nog altijd een groot vraagstuk welke unieke zoetwatervissen, waar voorafgaand aan de opening een lezing over wordt gehouden voor de Vrienden, Blijdorp in zijn collectie heeft opgenomen. Wel kunnen we melden dat de renkoekoek, ondanks eerdere berichtgeving, toch niet terugkeert. Er is besloten om hun verblijf aan Aziatische zangvogelsoorten te schenken, in het kader van de EAZA Silent Forest Campagne. Uiteraard is het de hoop dat de renkoekoeken, momenteel in een verblijf achter de schermen bij de Takinrots, alsnog ergens anders een plekje kunnen krijgen.

Tinderende Toepaja’s

Foto: Rob van Eijk (BB-Facebook)

Een nieuwe romance in het Aziëhuis. Diergaarde Blijdorp laat weten dat er een mannelijke toepaja is aangekomen om een koppeltje te vormen met de dame. De toepaja’s bewonen het verblijf in het Aziëhuis dat bij binnenkomst direct rechts is. Het zijn actieve diertjes, maar vaak weten ze zich goed te verstoppen. In 2017 kwam er een tweetal vrouwtjes naar Rotterdam, maar afgelopen zomer wisten ze ontsnappen. Het Vriendennieuws berichtte dat er toen eentje was teruggevonden in de aangrenzende stal van de bantengs, maar kennelijk is de ander dus nooit terecht gekomen.

En de namen zijn…

Foto: Jolanda Aalbers (BB-Facebook). Deze prachtplaat van de welpjes wist binnen mum van tijd maar liefst 114 likes te verwerven en verovert daarmee een plekje in de top populairste berichten ooit op Blijdorper Bende!

Asha, Reena en Mette! Dat liet de dierentuin alweer een tijdje terug weten. De eerste twee namen komen voort uit de namenwedstrijd die eind vorig jaar georganiseerd werd en blijken van goede hoop voor Moeder Natuur. Asha betekent hoop, Reena wederopstanding. Het zijn Hindoestaanse namen die hun oorsprong hebben in Gujarat, de regio waarin ook ’s werelds laatste wilde Aziatische leeuwen voorkomen. De status van de Aziatische leeuw in de natuur is overigens gecompliceerd: enerzijds is de populatie stabiel, wellicht zelfs groeiende, maar anderzijds zijn ze teruggedrongen tot één natuurreservaat waar inteelt, ziekten en ondervoeding op de loer liggen. Het derde welpje was door de verzorgers al Mette gedoopt. Het gaat de drieling voor de wind: Lalana is nog altijd een liefdevolle moeder en ook Aapal begint het vaderschap goed onder de knie te krijgen.

Sneeuwpraktijken!

Nee, niet iedereen is er een fan van. Laatst was het Nederlandse landschap weer gehuld in een wit laagje. Hoewel het voor enige overlast en wat valpartijen zorgde, leverde het bovenal een heleboel mooie plaatjes op. Hieronder een kleine greep uit wat we voorbij zagen komen op onze Facebookgroep!

Foto: Johanna Kok
« 2 van 9 »

Kort Nieuws

Who run the world?

Foto: Ellen Kop (BB-Facebook)

Hoe gaat het bij de drie Aziatische welpjes? Inmiddels hebben ze ook kennis gemaakt met vrouwtje Chica. Net als bij de introductie tot Aapal, ging het er aanvankelijk onstuimig aan toe. Lalana liet weten dat Chica het niet moest wagen om in de buurt van het kroost te komen. Aapal leek gelukkig in staat om de dames tot bedaren te brengen en inmiddels delen Aapal, Chica, Lalana en de welpen regelmatig het grote verblijf. Daarnaast is inmiddels bekend gemaakt dat alle drie de kleintjes vrouwtjes zijn! Goed nieuws, want zij zijn meestal gemakkelijk te plaatsen. Voor een van de jongen hebben de verzorgers al een naam bedacht, maar voor de twee anderen zijn suggesties nog welkom. Klik HIER om mee te doen aan de namenwedstrijd en misschien val je wel met je neus in de boter!

Noordzee-Nomaden

Foto: Oceanário de Lisboa (oceanario.pt). Wrakbaars in het aquarium van Lissabon.

Als je de afgelopen tijd in Blijdorp geweest bent, heb je ze wellicht al weten te vinden: een aantal stevig gebouwde baarzen die de bezoekers van het Oceanium begroeten. Nu is via abonnementshoudersblad De Giraffe bekend geworden dat het de wrakbaars (Polyprion americanus) betreft, een vissensoort die hoofdzakelijk in de Atlantische Oceaan te vinden is. Toegegeven, momenteel is het vijftal nog niet bepaald indrukwekkend, maar eenmaal volgroeid kunnen ze wel twee meter lang worden en 100 kilo wegen. Ze zijn te vinden in het aquarium waar vroeger haringen in de spotlights stonden. Van die eens imposante school is tegenwoordig maar weinig over, dus de aandacht gaat nu vooral uit naar de kongeralen. De wrakbaarzen hebben, net als de alen, een voorkeur voor een rotsachtig leefgebied en duiken eens in de zoveel tijd ook op voor de Hollandse kust.

Banteng Bas

Foto: Jean-Luc Sleijpen (BB-Facebook)

Inmiddels is meer duidelijk geworden omtrent het overlijden van banteng Bas. Het is bekend gemaakt dat hij problemen had met zijn gewrichten en zo steeds minder mobiel werd en zichtbaar steeds meer pijn had. Met geen einde aan zijn lijden in zicht, is besloten hem in te slapen. Bas werd negen jaar geleden geboren in Rotterdam en verwierf in de loop der jaren zijn status als hoofd van de kudde.

Nieuw Leven

De nieuwste editie van De Giraffe bevestigt dat er dit jaar niet één, maar twee slanke lori’s geboren zijn! Eind vorig jaar kregen deze nachtactieve halfapen een plekje in het Aziëhuis en in januari was de eerste geboorte al een feit. Dit najaar verscheen er een filmpje van de Diergaarde waarin er nog een geboorte werd genoemd en nu is dus bekend geworden dat deze tweede bevalling heeft plaatsgevonden in september. Ook laat Blijdorp weten dat er dit jaar een papegaaiduiker uit het ei is gekropen op Bass Rock. Ook zijn er in september weer slurfhondjes geboren in het Mensapengebouw. De verzorgers telden opeens niet twee, maar vier slurfjes: het is een tweeling dus, een zeldzame gebeurtenis!

Pinché-Paartje

Foto: Diergaarde Blijdorp (DB-Facebook)

Voor de gemiddelde bezoeker van de Diergaarde springen ze misschien niet zo in het oog, maar ze zitten er wel degelijk: de pinchéaapjes, al vele jaren een vaste gast in Rotterdam. De veterane bezoeker herinnert zich nog wel dat ze in het verleden vrij spel hadden in het Amazone-stukje van het Oceanium, maar omdat dit toch niet zo’n succes was, kregen ze uiteindelijk een plekje in het Mensapengebouw, tegenover de gorilla’s. Sinds 2014 zijn ze weer terug in de onderwaterwereld, ditmaal te zien in een verblijf tegenover het Caraïbisch Café. Het vrouwtje dat hier haar intrede deed, is ruimschoots 25 jaar geworden waarmee ze de titel ‘oudste pinchéaapje ooit’ op haar naam heeft gezet. Helaas was haar het eeuwige leven niet beschoren en bleef haar partner, een mannetje van inmiddels bijna tien, alleen achter. Dit najaar heeft hij weer gezelschap gekregen van een vrouwelijke soortgenoot en het duo heeft een klik. Dat is maar goed ook, want het pinchéaapje behoort tot de meest bedreigde primatensoorten ter wereld.

Kraan-Koppel

Foto: Leo Brentjes (BB-Facebook)

De wolnekooievaars, nimmerzaten, zwartkopibissen en andere Aziatische vogels in de Grote Vliegkooi hebben gezelschap gekregen van een andere moerassoort: de jufferkraanvogel. Voorheen zaten zij aan de andere kant van het gaas, in een perkje langs de oevers van het Aziatische Moeras. Het mannetje zit daar nog altijd, maar het vrouwtje is dus overgeplaatst naar Burung Asia en ook een mannelijk exemplaar, afkomstig uit GaiaZOO, is daar uitgezet. Het tweetal kan het wel vinden met elkaar. Betekent dat wellicht dat er jonge kraantjes in het vooruitzicht liggen?

Kort Nieuws

Madagaskar: meer dan uitsluitend jungle

Foto: Jim Louwerens. De achterwand van het doorloopverblijf moet eveneens op een rotswand gaan lijken.

Hoewel veel dierentuinen ervoor kiezen alleen in te gaan op de regenwouden van Madagaskar, heeft Diergaarde Blijdorp besloten om het over een andere boeg te gooien. Het nieuwe doorloopverblijf voor de ringstaartmaki’s zal namelijk veel meer ingaan op de dorre kant van het eiland, zo blijkt uit de nieuwste uitgave van De Giraffe. Wat het botanische aspect betreft, zullen er veelal doornachtige struikjes worden aangeplant. Achterin het verblijf wordt het natuurgebied Tsingy de Bemaraha nagebootst, bekend om zijn grote rotsnaalden, door middel van enkele kunstrotsen waarop de maki’s kunnen zonnen. Net als bij de Gierenrots zal er een overkapping in het verblijf komen waar mens en dier gebruik van kunnen maken. Ook kunnen de maki’s zich terugtrekken in een Baobab-replica. De bedoeling is dat de maki’s dus – weer of geen weer – het ruime buitenverblijf kunnen benutten. De makigroep die hier komt, is overigens niet dezelfde groep als die die nu te zien is in de Grote Vijver. De oude dametjes die daar wonen mogen er hun oude dag slijten, terwijl een vrouwtjesgroep uit Apenheul het nieuwe verblijf zal betrekken. De bedoeling is dat er uiteindelijk ook mannetjes worden toegevoegd aan de groep.

Vrij als een Vogel

Foto: Cor de Gier (BB-Facebook)

Bijzondere rekruten voor de Vrije Vlucht Voorstellingen: achter de schermen wordt een paartje blauwkopara’s (Primolius couloni) getraind om volgend seizoen mee te kunnen vliegen. Ze hebben bij oefensessies al kennis gemaakt met de omgeving en hebben zelfs al een uitstapje gemaakt naar de volkstuintjes in de buurt. Deze diersoort is in slechts een twintigtal Europese dierentuinen te bezichtigen en is dus een bijzondere toevoeging aan het bonte gezelschap vogels dat meedoet met de vogelshows. Bovendien is het ook nog eens een diersoort die het moeilijk heeft in het wild, dus de verzorgers hopen dat het koppeltje in de toekomst overgaat tot broeden. Daarnaast maakte nog een andere soort een verschijning tijdens de ZOOmer Avonden. Het gaat om een jonge Darwin nandoe. Het exacte verhaal achter deze debutant is niet bekend, maar de verzorgers hebben wel verteld dat hij eenmalig meedeed om te wennen aan het dierentuinpubliek. Inmiddels is hij overgeplaatst naar het verblijf waar ook zijn soortgenoten leven. Vermoedelijk is dit dier dus in een broedmachine uitgebroed en mag hij nu weer kennismaken met zijn ouders.

Jong leven

Foto: Peter Milano (BB-Facebook)

Er is weer een hyacinthara geboren! Het is de tweede keer in tien jaar tijd dat dit het geval is. Voorlopig blijft het kleintje nog in de nestkast. Hoewel deze soort in gevangenschap talrijk is, gaat het ze in de natuur minder voor de wind en het IUCN heeft ze aangemerkt als kwetsbare diersoort. Het vorige jong van de Blijdorpse hyacinthara’s werd eind 2016 geboren en doet tegenwoordig mee aan de Vrije Vlucht Voorstellingen en verblijft ’s winters in de aravolière.

Foto: Luciënne de Gier (BB-Facebook)

Nog meer vertederende foto’s uit de Tropenvleugel: er zijn twee groenvleugelduiven geboren. Hoewel dit een relatief veel voorkomende vogelsoort is in gevangenschap, blijven het prachtige dieren om naar te kijken. Daarnaast laat de rode panda, die deze zomer ter wereld kwam, zich nu ook zien. Het is een mannetje en is Raj gedoopt. Hij gaat soms zelf op stap, maar blijft meestal dicht in de buurt van moeder Yukiko. Diergaarde Blijdorp heeft een bijzondere band met deze diersoort, ze coördineren namelijk het Europese fokprogramma voor deze diersoort.

Vriendennieuws

De vereniging Vrienden van Blijdorp maakt sinds kort onderdeel uit van een koepelorganisatie voor dierentuinliefhebbers: de Gemeinschaft der Zooförderer. De organisatie, die 61 andere leden telt, is een ervaren voorvechter van het bestaansrecht van dierentuinen en is betrokken bij natuurbescherming, door zowel fokprogramma’s in gevangenschap als in situ-projecten te ondersteunen. Met het lidmaatschap hoopt de vereniging makkelijker kennis en ervaringen uit te kunnen wisselen – daarnaast zou het ook moeten helpen met de organisatie van Vriendenreizen naar bevriende parken.

Komodoman

Foto: Leo Brentjes (BB-Facebook)

Helaas is de imposante mannelijke Komodovaraan niet meer. Op zijn oude dag kreeg hij in toenemende mate last van artritis en uiteindelijk is unaniem besloten door de dierenarts, verzorgers en leiding dat het niet langer verantwoordelijk was om zijn lijden voort te laten duren. Volgend jaar zullen de Komodovaranen een nieuwe stek krijgen in het Oceanium. Hun huidige onderkomen in het Aziëhuis is, ondanks dat het in 2012 gerealiseerd is, ondermaats en hier wordt dan ook niet langer actief geprobeerd om jongen te verwekken. Wel is het noodzakelijk voor de gezondheid van het vrouwtje dat er met haar gepaard wordt, dus er is een nieuw mannetje uit Leipzig overgekomen. Normaliter verblijft hij in de Rivièrahal, maar rond de eisprong wordt hij overgeplaatst.

Afscheid

Foto: Zoo Rostock (zoo-rostock.de). Het ‘Polarium’ in Rostock

De dag waarvan we wisten dat ‘ie zou komen is eindelijk hier: De ijsbeertweeling Sizzel en Todz gaat de wijde wereld in. Op moment van schrijven is zojuist bevestigd dat Sizzel is gearriveerd in Zoo Rostock in Duitsland. Hier zal ze haar intrede doen in een gloednieuw ijsberenverblijf dat qua vormgeving enigszins doet denken aan ‘ons’ eigen Arctica: ze zal het ongetwijfeld naar haar zin gaan hebben daar. Leuk om te vermelden is dat ze hier ook kennis zal maken met ijsbeer Akiak, in 2015 in Ouwehands’ Dierenpark geboren! Todz is momenteel nog in Rotterdam, maar ook zijn vertrek zal niet lang meer op zich laten wachten. Hoewel het natuurlijk jammer is om de twee geliefde Blijdorp-bewoners uit te moeten zwaaien, is het regelmatig verplaatsen van dieren noodzakelijk om een diverse genenpoel te houden. Daarnaast ontstaat zo ook nog eens de kans dat we over een paar jaar weer witte pluizenbolletjes kunnen bewonderen! In de tussentijd wordt er namelijk al druk gezocht naar een nieuwe mannelijke ijsbeer om aan Olinka te koppelen.

Foto: Ruud van Amersfoort (BB-Facebook). ”Adieu Sizzel!”