Aziatisch Moeras!

Het was het allereerste uitgevoerde deel van het Masterplan: Het Aziatisch Moeras. Samen met de Grote Vliegkooi, is het een allesbehalve leeg stukje. En na een opknapbeurt in 2012 kan het weer helemaal met zijn tijd mee…

Goed kijken…

Foto: Jop Kempkes (BB-Facebook/Beheer). Goed kijken…

Onze reis door de dichtbegroeide biotoop begint bij de monumentale fontein Liesje, aan de uiterste rand van de Chinese Tuin. Dit is een kruispunt voor allerlei paden: Het pad uit de Chinese Tuin, de Terraszaal, het banteng-deel van de Maleise Bosrand en het Aziatisch Moeras komen hier samen. Aan de noordkant wordt deze kruising begrenst door metershoge bamboe: Daardoorheen loopt een kronkelig aarden pad. Als we hier doorheen lopen worden we in de vochtige sfeer van het moeras gebracht door enkele mismachines, verborgen door flinke varens. Na een kort stukje lopen komen we bij een klapdeur: We willen immers niet dat de dieren ervandoor gaan! Na hier doorheen gegaan te zijn staan we op een vlonder, laag boven het water. Het vlonder loopt zowel naar links als naar rechts, al loopt het stuk rechts dood. Als je naar het uiterste stuk van het stuk rechts loopt, zie je op het eerste gezicht niets… Behalve een heleboel riet. Het gaat erom dat je goed kijkt: Een les die je voor de rest van het gebied nodig zult hebben. Dan pas zie je de ware schoonheid ervan. Want hé, wat ritselt daar achterin? Dit hoekje is volledig voor de majestueuze witnekkraanvogel. Hier leeft een koppeltje (evenals enkele mandarijneenden die vrij door het Moeras lopen en wild gevogelte).

Indringers?

Als je de kraans hebt gespot, kunnen we verder. Loop terug naar de klapdeur om vervolgens naar de linkerkant van de splitsing te gaan. Zo goed als gelijk zie je links – de buitenbocht – de Moerasvolière. Nou, eigenlijk is dit een doorloopvolière – tot enkele jaren geleden in ieder geval. Tegenwoordig wordt hij bewoont door Blijdorp’s stellerszeearenden en daarmee wil je niet in één verblijf zitten! Ze zouden eigenlijk in Arctica moeten wonen, maar de twee hebben ruzie. In de grote volière daar zouden ze elkaar achterna kunnen zitten en zo verwonden. Daarom zitten zij hier. De volière doet aftands en slecht onderhouden aan… Zonde, zo zijn de meesten het met elkaar eens.

Eilandbewoners

Vlak na de volière vertakt het vlonder ook nog eens naar de buitenbocht. Op een gegeven moment gaat dit vlonder over in aarde en leidt uiteindelijk naar een rotsformatie: Eentje die aan alle kanten behalve de voorkant ‘onzichtbaar’ is door de begroeiing die het heeft overgenomen. De ietwat onbegroeide voorkant heeft een grote kijkruit: Dit is het ruime binnenverblijf van de zwarte kuifmakaken. Zij zitten echter liever buiten…

Foto: Jop Kempkes (BB-Facebook/Beheer). Het pad naar het makaken-binnenverblijf.

Loop daarom eens terug naar het hoofdvlonder en kijk naar de binnenbocht: Waar je ook staat in het Moeras is het eiland dat hier ligt te zien. Hier woont een groepje kritiek bedreigde zwarte kuifmakaken. Wie al wat langer de tuin bezoekt herinnert zich misschien nog wel dat er vroeger op drie eilandjes Java-apen zaten! Met deze soort gaat het echter vele malen beter dan met de huidige inwoners, en daarom heeft Blijdorp besloten voortaan met de kuifmakaken te fokken.  Blijdorp heeft één kuifmakaakmannetje genaamd Puzzle die samenleeft met drie vrouwtjes genaamd Maria, Jody en Leontien. Lange tijd werd gedacht dat Puzzle onvruchtbaar was omdat jongen uitbleven – dat was, tot dat in de zomer van 2014 een klein aapje met een spierwit gezicht aan de buik van Maria werd waargenomen! In 2016 was het nog twee keer raak; zo draagt de Diergaarde een waardevol steentje bij aan het fokprogramma voor deze diersoort.

Foto’s: Leo Brentjes (BB-Facebook)

Na een beetje doorlopen maakt het pad een slordige halve cirkel, waar het vlonder overgaat naar verhard pad. In de buitenbocht hiervan wonen enkele jufferkraanvogels en mandarijneenden in een afgezet stukje moeras. Hele mooie dieren! Na de bocht gemaakt te hebben komen we opeens wel heel dichtbij deel 2 van het moeras: De Grote Vliegkooi. We kunnen er echter zo niet in! Na aanpassing in 2012 – die ervoor moesten zorgen dat mensen minder snel verdwaald raken in het ruime Azië gedeelte – moeten we een flink stuk omlopen om hier te komen. Dus voorlopig gaan we gewoon verder over het pad door het Moeras, waar vanaf je nu de andere kant van het makakeneiland kunt bezichtigen. Aan de buitenbocht is een steile rotswand van zo’n 2 meter hoog, waar op verschillende plekken omhoog geklommen kan worden: Zo kun je gluren bij de kamelen die op de Mongoolse Steppe wonen. Het pad gaat kronkelen en vertakt zich een paar keer (minimaal), en op een gegeven moment zijn we terug bij het rietveld. Als je in de lente goed kijkt en luistert zijn hier vaak kleine eendjes te zien. Hierna veranderd het pad voor een klein stukje weer in vlonder om daarna weer in pad te veranderen. Vanaf dit stuk kun je een blik werpen op het landgedeelte van het kraanvogel perk. Als laatste gaan we weer door een klapdeur heen om het eerste gedeelte van het moeras te verlaten…

Foto: Jop Kempkes (BB-Facebook/Beheer). De jufferkraans!

Grote Vliegkooi

Na de Azië-Jungletrek verder gevolgd te hebben – en langs de Maleise Bosrand, Mongoolse Steppe, Himalaya en een stuk Taman Indah gekomen te zijn – sta je in een schaduwrijk stuk tussen twee grote rotsen in. De één – voor ons gezien rechts – is Taman Indah, de andere de verlaten Vleermuizengrot. Als je bij de Vleermuizengrot naar binnengaat kun je rechts een trap omhoog volgen. Hier daar valt licht naar binnen door openingen in de muur. Bovenaan de trap kom je naar buiten: Recht voor je de hangbrug, rechts de waterval. Kijk eens naar boven, naar de rotsrichel: Hier zitten graag enkele van de grotere vogels van de volière, zoals nimmerzaten en wolnekooievaars. Ga nu voorzichtig de brug op – met de nadruk op voorzichtig: het is nou eenmaal een wiebelbrug naast een waterval – en ga naar de overkant. Hier is de brug verankerd in een verlaten, stenen gebouw, welke je betreed door een stenen poort. Vanaf hier heb je een mooi overzicht over één kant van de volière.

Ga over de stenen trap naar beneden. Mocht al dat traplopen wiebelen op de brug nou teveel voor je zijn, kun je de volière ook altijd nog betreden via een deur op grondniveau, vlakbij de ingang van de Vleermuizengrot. Deze voegt zich samen met het punt op het pad waar wij nu zijn gebleven. We gaan verder; kijk om je heen, en let op de vele vogels: Van de kleine vogels op de grond zoals goudfazanten tot de zwartkopibissen die zich in de bomen ophouden. Het pad gaat over een stevige brug onder de wiebelbrug door, en recht tegenover je staat een soortenbord. Helaas klopt deze niet echt: We weten van drie soorten zeker dat ze er wel zitten maar niet op het bord staan, en er zitten nog wat twijfelgevallen bij wat eendensoorten, duiven, kwakken en fazanten betreft. Het pad buigt verder af naar rechts om vervolgens bij de uitgang te komen: Hier eindigt onze reis door het Aziatisch Moeras.

Foto: Jim Louwerens (BB-Facebook). De wolnekooievaar, ook wel bekent als bisschopooievaar!

Foto: Patrick Glintmeijer (BB-Facebook). Dichterbij kun je niet komen!

WAAR?