Diersoorten onder vuur: Blijdorp springt bij

Natuurbehoud staat bovenaan de agenda van Diergaarde Blijdorp. Niet alleen wordt er met talloze diersoorten doelmatig gefokt, vier internationale fokprogramma’s worden ook beheerd vanuit de dierentuin. Dit zijn de stamboeken van de Aziatische olifanten, de kuifhertjes, de rode panda’s en sinds kort die van de Egyptische landschildpad. Bovendien zijn er zelfs drie diersoorten die hun voortbestaan te danken hebben aan de inspanningen van Blijdorp. Van tijd tot tijd worden enkele projecten in de schijnwerpers gezet, om de schrijnende situatie van deze dieren onder de aandacht te brengen. Ook dit jaar zijn er twee campagne’s waar Blijdorp extra aandacht aan schenkt.

Tropische Nederlanders

Foto: Jop Kempkes (BB-Facebook/Beheer)

Weinig mensen staan erbij stil, maar de Nederlandse natuur bestaat uit meer dan alleen de Veluwe, de Oostvaardersplassen en de Biesbosch; Caraïbisch Nederlands is biologische schatkist. Een van de bijzondere inheemse dieren is de Antilliaanse groene leguaan. Deze bedreigde reptielensoort komt, zoals zijn naam al weggeeft, van nature voor op de Antillen. Daar wordt de soort helaas weggevaagd door ontbossing, aanrijdingen en confrontaties met huisdieren. De grootste bedreiging voor de soort is echter zijn veelvoorkomende neefje, de ‘normale’ groene leguaan. Deze komt van nature niet voor op de eilanden maar is er door de mens wel geïntroduceerd. De twee soorten kruisen geregeld en zo ontstaat een onvruchtbare hybride die op termijn de soort fataal kan worden. Zo is de soort recentelijk uitgestorven op Sint Maarten.

Diergaarde Blijdorp gaat binnenkort een steentje bijdragen aan het fokprogramma van deze soort. Dat is hard nodig, want er zijn slechts twee andere dierentuinen in Europa die de soort houden. Momenteel huisvest Blijdorp één mannetje, dat al langere tijd bij het Caraïbisch Café wordt ondergebracht. In samenwerking met stichting RAVON en de stichting STENAPA zijn nu vier wilde Antilliaanse groene leguanen van Sint Eustatius overgebracht naar Nederland. Hier kunnen zij, onder begeleiding van gerenommeerde reptielenexperts, veilig voor nageslacht zorgen. Dankzij de inspanningen van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Algemene Zaken mochten de dieren en de dierverzorgster van Blijdorp vanaf Sint-Maarten meevliegen naar Rotterdam met minister-president Rutte in het regeringsvliegtuig. De reeds aanwezige leguaan en zijn vier nieuwe soortgenoten krijgen binnenkort een geoptimaliseerd verblijf in het nieuwe Natuurbehoudscentrum in het Oceanium, waar zij de komende jaren zullen blijven. Mogelijk zullen ze later naar andere dierentuinen verhuizen om nieuwe fokkoppels samen te stellen. Hopelijk verbetert de situatie in het wild en kunnen de jongen van deze leguanen ooit weer terug naar de Caraïben.

Zangers in nood

Foto: EAZA (silentforest.eu). Vogelmarkt in Indonesië.

Als onderdeel van de EAZA Silent Forest Campagne vraagt de Diergaarde momenteel aandacht voor de bedreigde zangvogels van Zuidoost-Azië. Elk jaar worden daar miljoenen vogels gevangen om op de markt verhandeld te worden als huisdier, eten of statussymbool. Het houden van zangvogels om mee te doen met zangcompetities is eveneens een diepgewortelde traditie in Indonesië, Maleisië en Indochina. Ook internationaal bestaat veel vraag naar zangvogels als huisdier en handelaren verdienen veel geld aan de illegale handel. Het merendeel van de gevangen dieren overlijdt binnen enkele dagen door erbarmelijke omstandigheden waarin zij terecht komen. Er zijn zo’n 850 zangvogelsoorten in de regio die als biologische hotspot bekend staat. Momenteel is de situatie dusdanig uit de hand aan het lopen, dat het IUCN de status van de zangvogels veel sneller moet aanpassen dan gebruikelijk is bij bedreigde diersoorten. Volgens de EAZA ”verdwijnen bepaalde vogelsoorten sneller dan wij bevatten.”

Blijdorp draagt bij aan de twee fronten waarop de EAZA de strijd wil aangaan: conservatie en educatie. Door middel van fokprogramma’s moet de toekomst van de vogelsoorten veilig worden gesteld. Zo staat Blijdorp bekend om zijn succes met de Balispreeuw, een kritiek bedreigde soort: in 30 jaar tijd zijn er een kleine 200 exemplaren geboren in Rotterdam. Het merendeel van de zangvogels in de dierentuin wordt momenteel gehouden in de Victoria Serre van de Rivièrahal, zoals de Indische blauwrug. Ter gelegenheid van de actie worden er daarnaast ook Balispreeuwen, roodoorbuulbuuls, shamalijsters en Palawan-pauwfazanten ondergebracht in de volière bij het Longhouse. In het Longhouse wordt namelijk momenteel een expositie gehouden over de Silent Forest Campagne.

Daarnaast ondersteunt Blijdorp met geld en kennis verschillende ‘in situ’ projecten, binnen het leefgebied van de dieren zelf dus. Op Java en Sumatra behoedt Blijdorp, door het ondersteunen van lokale fokprogramma’s en door het geven van voorlichting, de geelkruinbuulbuuls en de zwartwitte lijstergaaien voor uitsterven. Soortgelijke maatregelen worden getroffen op Nias, waar de Niasbeo centraal staat. Men hoopt ook om op korte termijn de eerste in gevangenschap gefokte dieren uit te zetten. Verder worden parkwachters betaald om een eiland voor de kust van Sumatra te beschermen en in West-Java wordt onderzoek gedaan naar de status van bedreigde soorten en de gezondheid van het oerwoud. Tot slot worden Balispreeuwen, die onderschept zijn op de markt, weer vrijgelaten en gemonitord op het toeristische eiland Bali. Wil je deze projecten een steuntje in de rug geven? Koop dan een van de producten in de Zee van ZOOvenirs waarvan de opbrengst gaat naar de Silent Forest Campagne of lever een oude verrekijker in bij het Longhouse zodat parkwachters ze kunnen hergebruiken. Neem ook eens een kijkje op de website van de campagne, waar meer wordt uitgelegd over de verschillende projecten.

Op hoge poten

Foto: Rob van Eijk (BB-Facebook)

Het heeft het hoofd van een havik en het lijf van een kraanvogel: de secretarisvogel, Sagittarius serpentariusBijna dertig jaar nadat ze uit het bestand verdwenen, keert deze slimme en imposante vogelsoort terug in de Diergaarde. Hij wordt niet voor niets door de Fransen ‘serpentaire’ genoemd: deze langpoten zijn geboren slangenjagers. Het is meermaals vastgelegd dat ze giftige slangen verlammen door op ze te trappen met hun poten en ze vervolgens verorberen. De nieuwkomer, die al enige tijd achter de schermen in quarantaine werd gehouden, is te zien bij de Afrikaanse aaseters op de Gierenrots.

Naast slangen staan ook insecten, reptielen en zelfs kleine zoogdieren op het menu. De secretarisvogel is gebouwd voor het leven op de grond. Hun lange benen stelt hen in staat over het lange savannegras heen te kijken. Naast het trappen hebben ze ook andere inventieve jachtmethodes ontwikkeld, waaronder het opjagen van knaagdieren door te stampen op de grond en het uitvoeren van ‘dodenvluchten’. Soms maken ze zelfs gebruik van branden door aan de rand van het vuur te wachten en alle vluchtende dieren te vangen. Ondanks hun disproportioneel lange poten kunnen ze goed vliegen, waarbij ze hun poten als ooievaars achter zich uitstrekken. Deze roofvogels zoeken buiten het broedseizoen de boomtoppen alleen op om te slapen.

Hoewel de secretarisvogel niet als bedreigde diersoort wordt bestempeld, heeft hij in het wild te kampen met een rappe afname van leefgebied waardoor de populatie snel terugloopt. Gelukkig wordt er in gevangenschap regelmatig gefokt met deze bijzondere diersoort. De eieren worden gelegd in een groot ooievaar-achtig nest in een boom, waar maandenlang aan wordt gewerkt. Meestal bestaat een nest uit één of twee kuikens, in uitzonderlijke gevallen uit drie. De ouders vormen trouwe koppeltjes. Het is aan de moeder om over de jongen te waken, terwijl de vader het gezin van eten voorziet.

De secretarisvogel, die voorlopig nog geen soortgenoot heeft, woont samen met andere Afrikaanse vogelsoorten op de Gierenrots, een moderne en ruime doorloopvolière die in 2010 werd geopend. Vier gierensoorten – te weten Rüppels-, witkop-, witrug- en kapgieren – staan hier centraal. Bovenin de volière laten de zwarte wouwen zich meevoeren door de luchtstromen en langs de oevers van de waterpartij kan vaak een koppeltje hamerkoppen worden gespot, dat onder de overkapping van het bezoekerspad al meerdere jaren een groot nest onderhoudt. De opmerkelijke maraboes, die laatst weer werden losgelaten na binnen overwinterd te hebben, zijn momenteel druk in de weer met takken om hun liefdesnesten mee te knutselen. De komst van de secretarisvogel valt samen met de heropening van alle doorloopvolières in de dierentuin, nu de ophokplicht is beëindigd. Deze werd vorig jaar afgekondigd naar aanleiding van de vogelgriep, ook al is deze nooit in Blijdorp vastgesteld.

Foto: Shirley Kroos (Facebook). De secretarisvogel van Blijdorp is nog een jong exemplaar en beschikt daarom nog niet volledig over het volwassen verenkleed.

Apekool: geschuif bij de primaten

Foto: Florien de Graaf (BB-Facebook). Het verblijf waar Nasibu wordt gehouden.

Twee weken nadat Nasibu werd gescheiden van de andere gorilla’s, lijkt het erop dat hij nog wel een tijdje in Rotterdam blijft. Hij wordt momenteel ondergebracht in het verblijf waar tot voor kort de witkruinmangabeys werden gehouden, die op hun beurt weer naar een ander deel van de dierentuin zijn verhuisd. Hoe zit het nu allemaal?

Allereerst Nasibu, die nu dus als buurman van de Bokito-groep wordt gehouden in het verblijf waar normaliter de groep witkruinmangabeys huizen. Om dit gedeelte van het Mensapengebouw geschikt te maken voor de veel grotere nieuweling, zijn alle oude klimtoestellen, zoals takken en banden, eruit gehaald. Wat overblijft is een kale, betonnen constructie met hoogstens enkele plateaus en rotsen. Hij heeft geen medebewoners, iets wat op zich normaal is voor gorillapubers die het ouderlijk nest verlaten om op eigen benen te staan.

Nasibu heeft een speciaal plekje in het hart van menig Blijdorp-fan, want hij is een geval apart. Nasibu werd in 2007 in de dierentuin van Frankfurt geboren, maar toen een nieuwe zilverrug werd geïntroduceerd bij de familiegroep, werd hij verstoten. Uiteindelijk werd na veel overleg besloten dat Nasibu hier de grootste kans van slagen zou hebben. Na de introductie in 2009 bleek gelukkig dat hij hier, onder hoede van Bokito, in alle rust zou kunnen opgroeien. De andere gorilla’s beschouwen Nasibu als een volwaardig lid van de familie, dus zijn vertrek heeft voor flink wat commotie gezorgd. Om de familie en in het specifiek Bokito een beetje rust te gunnen, zijn de binnenverblijven nog altijd afgesloten voor het publiek.

De witkruinmangabeys, een bedreigde apensoort die uitermate zeldzaam is in gevangenschap, worden nu (al dan niet tijdelijk) ondergebracht op de Afrikaanse Savanne, in het verblijf waar voorheen de franjeapen zaten. Dit is voor de mangabeys een grote vooruitgang op gebied van dierenwelzijn: het koepelverblijf van Nasibu stamt nog uit de jaren ’80, terwijl het in 2010 gerealiseerde kopjeverblijf een veel natuurlijkere leefomgeving biedt. Afkomstig uit de wouden aan de golf van Guinee, is de witkruinmangabey een middelgrote primaat met een grijze vacht en een typerend wit achterhoofd.

Foto: Florien de Graaf (BB-Facebook). Het verblijf waar de franjeapen momenteel verblijven.

De franjeapen zijn op hun beurt doorgeschoven naar het grote buitenverblijf van de gorilla’s. Ze overnachten in de monumentale kijkhut, waar zich reeds een onderkomen bevindt dat speciaal voor de franjeapen is ontworpen. Ze hebben hier in het verleden namelijk ook gezeten: in 2004 bekostigden de Vrienden van Blijdorp een eiland voor de franjeapen met dit pand als binnenverblijf. Hoewel het op papier veel beter was dan hun oude plekje in de Grote Vijver, bleek al snel dat het niet franjeaap-proof was en daarom verhuisden zij in 2010 naar een nieuw verblijf naast de servals op de Savanne, na een kleine ‘tussenstop’ op hun oude eiland.

Het door de Vrienden gesponsorde eiland werd na de uitbraak van Bokito in 2007 opgenomen in het vernieuwde gorillaperk. Er werd gekeken of er enkele witneusmeerkatten in het betreffende binnenverblijf konden worden gehouden, die ook naar buiten mochten in het grote gorillaverblijf – een combinatie die overwegend succesvol was. In 2015 verdwenen de meerkatten uit de collectie en sindsdien stond dit binnenverblijf leeg. Het zou dus zo kunnen zijn dat de schuif naar het gorillaperk na lange tijd weer eens opengaat, zodat de franjeapen een frisse neus kunnen halen. In andere dierentuinen, zoals Safaripark Beekse Bergen, is al gebleken dat de franjeapen en gorilla’s vreedzaam samen kunnen leven.

Het blijft voor ons buitenstaanders nog even gissen hoelang al dit geschuif zal duren, gezien er nog maar weinig bekend is over de bestemming van Nasibu. Lange tijd was alle hoop gevestigd op een Deense dierentuin waar een nieuw gorillaverblijf gepland stond, maar over dat project heerst onduidelijkheid. Er gaan ook geruchten dat hij naar een dierentuin buiten Europa zal gaan. In 2016 zei verzorger Sandra van Bruggen in een interview met het AD dat Blijdorp de gorillakolonie in tweeën wil splitsen, zodat zowel Bokito als Nasibu in de Diergaarde kunnen blijven. ”We zouden een sponsor moeten vinden die zegt: ik ga jullie helpen met het bouwen van twee prachtige verblijven.” Als de dierentuin werkelijk hoopt een volwaardig tweede perk te realiseren voor Nasibu – wat zeer onwaarschijnlijk is, gezien dit de eerste en enige keer is dat zo’n plan besproken werd – zou deze situatie nog wel even kunnen duren. Daarnaast is het maar zeer de vraag of de franjeapen en witkruinmangabeys überhaupt terug zullen verhuizen.

Foto: Johanna Kok (BB-Facebook). Nasibu.

Gorillagroep op stelten

Foto: Johanna Kok (BB-Facebook). Nasibu speelt met een van de jongere gorilla’s.

Het is tijd voor Nasibu om op eigen benen gaan te staan. Dat wordt al langer gezegd, maar nu is het dan echt zo ver. Het mannetje is nu gescheiden van de rest van de Bokito-groep en dat is niet zonder gevolgen. Diergaarde Blijdorp laat namelijk weten dat Bokito momenteel dusdanig van slag is dat hij erg fel reageert op bezoekers. Daarom is de Mensapenhal is voorlopig gesloten voor het publiek. De buitenverblijven blijven wel gewoon zichtbaar.

Nasibu werd in 2007 geboren in de dierentuin van Frankfurt, met als moeder Rebecca en als vader Matze. In 2008 zorgde de komst van zilverrug Viatu echter voor problemen, want de nieuwe leider wilde niets weten van het jochie. Uiteindelijk werd na veel overleg besloten dat Nasibu in Rotterdam de grootste kans van slagen zou hebben. Na de introductie in 2009 bleek gelukkig dat hij hier, onder hoede van Bokito, in alle rust zou kunnen opgroeien. Hoewel Bokito vaak wordt gezien als een macho, heeft hij laten zien dat hij een hartelijke vader is die ook regelmatig stoeiend met Nasibu werd gespot.

Inmiddels is Nasibu alweer bijna 11 jaar oud en is hij dus toe aan een eigen familie. Er wordt al enkele jaren gezocht naar een onderkomen voor hem, maar momenteel kampen Europese dierentuinen met een groot mannenoverschot. Van nature leeft één mannetje samen met meerdere vrouwen. Om de overige mannetjes te huisvesten, worden in verschillende dierentuinen, zoals Safaripark Beekse Bergen, tegenwoordig mannengroepen gecreëerd. Lange tijd was alle hoop gevestigd op een Deense dierentuin waar een nieuw gorillaverblijf was gepland, maar over dat project heerst onduidelijkheid. Er gaan ook geruchten dat hij naar een dierentuin buiten Europa zal gaan.

Foto: Sabine Buchholz (BB-Facebook)

Afscheid van Nico

Foto: Angelique Blijleven (BB-Facebook)

Menig Blijdorpfan is in rep en roer naar aanleiding van een bericht van Diergaarde Blijdorp waarin wordt vermeld dat de imposante koedoeman Nico niet meer is. Zijn eetlust werd onregelmatig en hij viel af: bij een echo bleek niet alleen dat er te veel vocht in zijn buikholte zat, maar ook dat hij kampte met verkleving van organen en maag- en darmproblemen had. Gezien de uitzichtloze situatie is in overleg met de verzorgers en de dierenarts besloten dat het het beste was om hem uit zijn lijden te verlossen en hem niet meer uit de narcose te laten ontwaken.

Nico is geboren en getogen op de Blijdorpse Savanne, waar hij in 2010 ter wereld kwam met als moeder vrouwtje Niki. Hij is uitgegroeid tot een beschermende leider die in 2012 voor het eerst ouder werd samen met Usuma; vele jongen volgden nog. Met zijn flinke hoorns was hij een onmisbare verschijning tussen de giraffes en vroeger ook de Thomsongazelles, met wie de koedoes altijd vreedzaam samen hebben geleefd. Soms liet hij echter zien dat hij ook niet bang was om zijn brute kracht te gebruiken: in 2014 verwondde hij de mannelijke (en veel kleinere) Thomsongazelle dusdanig dat het dier moest worden ingeslapen.

Vorig jaar ging het weer fout, toen hij mannelijke netgiraffe Banio te grazen nam, omdat een van de koedoedames tochtig was. Sindsdien werd gevreesd dat hij in het vervolg in staat zou zijn om ook daadwerkelijk een giraffe te doden, dus de buren mochten niet langer tegelijk de vlakte op. Er werd nog gekeken naar een oplossing voor de situatie, maar zover heeft het dus niet mogen komen.

Foto: Karla Eijgelsheim ‎(BB-Facebook). Om de punten van de hoorns van Nico zaten kunstmatige doppen om steekincidenten te voorkomen.

Knaloranje

Foto: Nel Hoekstra (BB-Facebook)

Terwijl heel Nederland vandaag juichend voor de buis zat vanwege het ongekende Olympische succes, treffen we vandaag in een enigszins vergeten hoekje van de dierentuin een ander soort oranje-fans aan. De groep fotografen die vandaag uitrukte naar Blijdorp was namelijk niet op gouden plakken uit, maar op mooie plaatjes van de pasgeboren François’ langoer.

De kleine spruit is geboren in de nacht van 7 op 8 februari. Blijdorp heeft nog niks laten weten over het jong, dus we weten het geslacht nog niet en wie het moederdier is, blijft ook nog even giswerk. Het jong gedraagt zich gelukkig normaal en levendig en doet het goed.

Onze ‘ster’ is vrij gemakkelijk te herkennen tussen zijn of haar volwassen metgezellen. Een volgroeide François’ langoer heeft namelijk een pikzwarte vacht met hoogstens een streepje wit van de mondhoeken tot aan de oren. De baby’s zijn echter feloranje, een opmerkelijke overlevingsstrategie. De meeste jongen dieren komen namelijk extra gecamoufleerd ter wereld: dit principe geldt van struisvogels tot aan tapirs.

Er zijn meerdere verklaringen voor de ginger-baby’s: sommige wetenschappers denken dat de ouders hun kroost zo gemakkelijk in de gaten kunnen houden en voorkomen dat het afdwaalt, anderen claimen dat de meeste lokale roofdieren kleurenblind zijn en dus geen onderscheid kunnen maken tussen de oranje kleintjes en de groene boombladeren, weer andere studies concluderen dat het andere groepsleden stimuleert om op te passen op het jong. Het kan natuurlijk ook een combinatie zijn van deze verklaringen.

Foto: Josien de Vries (BB-Facebook)

François’ langoeren zijn sociale dieren, die vaak voor langere tijd hechte groepen vormen waarin de dames samen voor de jongen zorgen. Jonge dieren verliezen na enkele maanden geleidelijk hun oranje kleur, maar worden tot wel twee jaar lang gezoogd. Omdat hun voedsel (hoofdzakelijk bladeren) moeilijk te verteren is, rusten ze ongeveer even lang als dat ze in de natuur zouden besteden aan het zoeken naar eten. Ze staan bekend als kieskeurige eters, die voornamelijk van een tiental plantensoorten leven, de meeste daarvan zijn ook nog eens erg zeldzaam. Mede daarom had slechts één dierentuin tevergeefs gedurfd zijn vingers aan de soort te branden (Duisburg, 1966-’67) voordat Blijdorp een poging waagde.

De oorsprong van de Blijdorp-groep ligt in een dierenruil met de dierentuin van Shanghai in 1992, waarbij (naast de langoeren) kuifhertjes, rode gorals, witlipherten, Sichuantakins, mandarijnslangen, oorfzanten, blauwschapen en Chinese goudkatten overkwamen uit China in ruil voor onder andere een groepje gorilla’s, mantelbavianen, Europese oehoe’s en kleine katten uit Rotterdam. Tegenwoordig herinneren alleen de langoeren en kuifherten ons aan die ruil: de meeste andere dieren zijn ofwel gestorven (zoals de gorals) ofwel verhuisd naar andere dierentuinen (zoals de takins).

Na de aankomst van de langoeren in Blijdorp hebben ze een aantal jaar in het Henri Martinhuis verbleven, waar bleek dat de Hollandse kost goed in de smaak viel. Daar vond ook de eerste geboorte plaats: die van Nanpi in ’97 (nog altijd aanwezig in de dierentuin!). In 2002 kregen ze een passender verblijf bij de Chinese Tuin, waar ze tot op de dag van vandaag wonen en al vele langoertjes zijn geboren. Ze hebben er alle gelegenheid om te klimmen en kunnen zelf bepalen of ze binnen of buiten willen zitten. Toegegeven, de plek wordt door de meeste dagjesbezoekers niet gevonden, maar of de François’ langoeren dat nou zo erg vinden…

Foto: Karin Seltenrijch (BB-Facebook). ”Wat een schatje.”

Diergaarde Blijdorp is de enige dierentuin in Nederland en één van een handjevol Europese tuinen met deze soort, met in totaal zo’n dertig individuen in alle EAZA-dierentuinen samen. Dat maakt het wel lastig om de genenpoel divers en de populatie gezond te houden. Daartoe hebben er meerdere uitwisselingen plaatsgevonden met Amerikaanse, Japanse en Chinese dierentuinen en er staan er nog meer gepland. Blijdorp hoopt nog altijd op de komst van een nieuwe Amerikaanse fokman. En het is belangrijk dat de populatie in gevangenschap stabiel blijft: in het wild zijn er nog maar zo’n 2.000 van over en dat aantal daalt rap. De wilde populatie dreigt te bezwijken onder houtkap en de vraag naar traditionele reumamedicijnen. Het zou toch zonde zijn als we deze mooie dieren zouden kwijtraken.

De onderstaande beelden zijn gemaakt door Blijdorper Bendelid Edwin den Hoedt, veel kijkplezier!

Zwarte Neushoorn Geboren!

Zojuist is zwarte neushoorn Naima voor het eerst moeder geworden. Iets na 18.00 uur vandaag werd de eerste melding gedaan van de bevalling. Momenteel heeft Diergaarde Blijdorp nog geen uitspraak gedaan hierover. Moeder en kind zijn live te volgen via de webcams op Blijdorp.NL.

We kunnen niet met zekerheid zeggen hoe het met de twee is gesteld. Hoewel Naima aanvankelijk erg afstandelijk deed, bekommert ze zich nu wel om het kind, dat inmiddels lijkt te zijn opgestaan. Zeker weten kunnen we niet, vanwege de slechte kwaliteit van de donkere beelden.

Dit is de derde keer ooit dat er in Nederland een zwarte neushoorn is geboren. Diergaarde Blijdorp had in 1960 de primeur met de geboorte van Laura en enkele jaren later volgde Burgers’ Zoo. Zwarte neushoorns zijn moeilijk te houden in gevangenschap en dit soort geboortes zijn dan ook erg bijzonder.

Vanwege de vele bezoekers kunnen de webcams overbelast raken en verminderd beschikbaar zijn.

Screenshot: Zwarte Neushoorn-Cams (Blijdorp.NL) 19.10 – Het jong is linksboven in beeld.

Screenshot: Zwarte Neushoorn-Webcams (Blijdorp.NL) 19.29 – De eerste stapjes!

Screenshot: Zwarte Neushoorn-Webcams (Blijdorp.NL) 19.45 – Naima rust even uit.

Tweede okapi geboren!

Foto: Jos Nijkamp (BB-Facebook)

Een aangename verrassing: afgelopen zaterdag is nog een okapi geboren! Het ventje maakt het goed, hij heeft nog geen naam. De bevalling verliep zonder problemen. In het kader van de geboorte zijn de Okapi-Cams weer online gezet, klik HIER om gelijk op kraamvisite te gaan!

Hoewel al geruime tijd bekend was dat er eind dit jaar nog een okapi geboren zou worden, kwam het toch als een verrassing. Omdat het het eerste jong van M’buti is, besloot de Diergaarde haar niet in de schijnwerpers te zetten zoals met de geboorte van Gerrit eerder dit jaar wel gebeurde gebeurde. Vele fanaten puften als het ware mee met Kamina via de van tevoren opgehangen webcams – Blijdorp liet deze keer niet eens weten dat de geboorte aanstaande was.

De vader van het kalf is Ngwani, wat overigens wel voor een speciale stamboom zorgt: Kamina, de moeder van M’buti, heeft ook al een jong van hem gehad. Gerrit (de broer van M’buti dus) is nu eigenlijk ‘oom’ geworden… Gelukkig kan dat de bosgiraffes zelf niks schelen!

Okapi’s zijn familie van de giraffe, maar er zit een wereld van verschil tussenin. Okapi’s zijn schuchtere solitaire dieren uit het Ituriwoud in de Congo, met een bruine vacht en een ‘zebrapatroon’ op de achterpoten. De vier giraffensoorten komen daarentegen voor van Zuid-Afrika tot de Sahel en leven hoofdzakelijk in kuddes op de open savannes.

Foto: Jos Nijkamp (BB-Facebook)

Het zal nog even duren voordat we de kleine kunnen zien. Okapi’s zijn nestblijvers, die na de geboorte voor een lange tijd op dezelfde plek blijven. Voor ons mensen ziet dat ‘levenloze’ gedrag er wellicht zorgwekkend uit, maar het is noodzakelijk voor de ontwikkeling van het jong. Gerrit ging na ongeveer een maand op ontdekkingstocht door Hart van Afrika.

De Okapi-Volière is in 2015 geopend als de bekroning van de nieuwe Congolese biotoop. De vier volwassen okapi’s, Ngwani, M’buti, Kamina en Rab kregen in de zomer al gezelschap van kleine Gerrit en nu dus van de nog naamloze telg. Ze delen hun verblijf met een scala aan tropische vogelsoorten, waaronder toerako’s, bijeneters en ijsvogels.

International Red Panda Day!

Foto: Leo Brentjes (BB-Facebook)

Op zaterdag 16 september zet men wereldwijd de rode panda in het zonnetje. Als stamboekhouder van het Europese fokprogramma van deze Aziatische zoogdiertjes, doet Diergaarde Blijdorp uiteraard mee aan de festiviteiten. Een aantal leuke activiteiten staat dan ook gepland… Een buitenkansje om wat op te steken over deze bijzondere inwoners van Rotterdam!

  • 11.00 – 12.00 uur & 14.00 – 15.00 uur – Janno Weerman, vakgroephoofd Azië en Europees fokcoördinator van de kleine panda, vertelt alles over de relatie tussen deze dieren in dierentuinen en natuurbehoud. Laatst maakte hij nog een trip naar Nepal om daar met eigen ogen te zien hoe de lokale bevolking zich daar inzet voor het behoud van deze bedreigde diersoort.
  • 12.00 – 14.00 uur – Ervan uitgaande dat het weer een beetje meezit, bemannen enkele vrijwilligers het info-punt bij het nieuwe pandaverblijf bij de Toko Tjitjak.
  • 12.00 – 15.00 uur – In overdekt speelparadijs Biotopia in de Rivièrahal kunnen kinderen zich laten schminken als deze klautergierige beestjes. De 2 euro die dit kost, gaat naar het conservatieproject in Nepal.
  • 15.00 uur – De verzorgers demonstreren de trainingssessie van de panda’s. Een unieke ervaring!

Wat is leuker dan twee pandaatjes die sinds kort rondhobbelen? Na drie maanden in het huisje gezeten te hebben, laten de zusjes Inês en Vanda zich steeds vaker buiten zien. Ze zijn de eerste panda’s die geboren zijn in dit specifieke verblijf. Vroeger verbleven de rode panda’s in Diergaarde Blijdorp bij de Rivièrahal, totdat de Vrienden van Blijdorp in 2015 een nieuw onderkomen realiseerden in de Himalayabiotoop.

De hele dag kun je meedoen met de ‘kleine-pandaspeurtocht’. Bij de entree ontvang je een flyer met het programma en ook drie vragen over de kleine panda. Zoek de antwoorden en lever deze in bij souvenirwinkel de Zee van ZOOvenirs. Je ontvangt dan een ‘kleine panda’-ansichtkaart. Daarnaast maak je kans op een leuke prijs…

Foto: Johanna Kok (BB-Facebook)

Panda- & Primatenpeuters

Foto: Diergaarde Blijdorp (DB-Facebook)

Bij twee markante Rotterdammers is jong grut te bewonderen: bij de witkruinmangabeys en rode panda’s. Het vereist weliswaar geduld en enig geluk om ze voor de lens te krijgen, maar als het eenmaal raak is, is het de moeite meer dan waard…

Op dinsdag 5 september maakte een groepje bezoekers van de Diergaarde het wonder des levens mee: vrouwtje Esperanza beviel van een dochtertje. Ze is Evita ‘gedoopt’ en is de zoveelste mangabey die het levenslicht zag in Blijdorp. Dat is erg bijzonder, want slechts een aantal dierentuinen hebben succesvol gefokt met deze bedreigde Afrikaanse aap. Afkomstig uit de wouden aan de golf van Guinee, de witkruinmangabey is een middelgrote primaat met een grijze vacht en een typerend wit achterhoofd. Wie op kraamvisite wilt komen: de familie woont naast de gorilla’s.

Foto: Rob van Eijk (BB-Facebook)

Meer in het oog springende koters zijn de twee kersverse rode panda’s die zich sinds kort aan het publiek laten zien. Het is het eerste liefdesnestje dat vader Hima en moeder Yukiko hebben gesticht in hun nieuwe Vrienden van Blijdorp-verblijf in de Himalaya-biotoop, ook al heeft hun vorige jong, Gawa, de verhuizing van het Rivièrahalplein naar de beboste eilanden nog wel meegemaakt. Hoewel de tortelduifjes enkele keren een ‘uitstapje’ hebben gemaakt door op slimme wijze de muur te omzeilen, bevalt het perk merkbaar wel degelijk. Diergaarde Blijdorp heeft op moment van schrijven nog geen officieel bericht geplaatst met betrekking tot de geboorte van de tweeling, dus we zullen nog even geduld moeten hebben voor de namen en seksen van het tweetal. Blijdorper Bendelid Edwin den Hoedt stuitte op de pluizenbollen en schoot de onderstaande beelden…